ทีมซีลมือพระกาฬถูกส่งไปเพื่อขัดขวางการซื้อขายเทคโนโลยีนำร่องจรวดที่ทันสมัย… เรื่องย่อประมาณนี้ครับ

ใครคาดหวังความเป็นหนังแอ็คชั่นก็อาจต้องทำใจนิดหน่อย เพราะฉากบู๊ฉากสู้หรือฉากยิงมันไม่ได้มีมากสักเท่าไหร่หรอก ส่วนใหญ่จะหนักไปทางคุยกันระหว่างฝ่ายดีกับฝ่ายดี ฝ่ายดีกับฝ่ายร้าย ฝ่ายร้ายกับฝ่ายร้าย หรือไม่ก็ฝ่ายร้ายกับตัวประกันที่โดนจับมา ดังนั้นความระทึกนี่ขอแนะนำว่าอย่าคาดหวังครับ

และสิ่งหนึ่งที่กระแทกเข้าเบ้าตาแบบหนักมากในหนังเรื่องนี้คือ มันชัดเจนน่ะครับว่าหนังมีการใส่ภาพฉากจริงที่ไปถ่ายมาเอามาผสมกับฉากที่หนังถ่ายทำ ประมาณว่าฉากไหนทีเราเห็นหน้าตัวละครชัดๆ หรือฉากสู้ระยะประชิด เราก็จะรู้ได้ว่ามันคือฉากที่หนังถ่ายทำขึ้น แต่ทีนี้มันจะมีฉากประเภทที่เราเห็นเพนตากอน, เรือรบลำโตๆ หรือฉากที่เครื่องบินรบทะยานขึ้นฟ้า คือมันดูออกเลยว่าพวกพี่ไปเอาภาพที่ถ่ายจากของจริงเอามาใส่ลงในหนังน่ะครับ เพราะโทนภาพมันต่างกันชัดมาก ตอนเป็นหนังที่ถ่ายทำขึ้นก็มาโทนหนัง มุมกล้องแบบนึง แต่พอเป็นฉากถ่ายจากของจริงแบบที่ว่ามันก็จะไปอีกโทนนึงเลย

ซึ่งจริงๆ ก็ไม่ใช่ของแปลกหรอกครับ เพราะหนังมากมายเขาก็ใช้วิธีนี้กันมาตั้งนานนมเนแล้ว เพียงแต่เรื่องนี้ความต่างระหว่างภาพจากการถ่ายทำและภาพจากการถ่ายของจริงมันดูต่างกัน ซึ่งสำหรับผมมันกลายเป็นความสนุกไปครับ คือระหว่างดูก็นั่งลุ้นไปว่าฉากไหนเป็นแบบไหน ฉากนี้ของจริงหรือถ่ายทำ คือถ้าดูแบบจริงจังก็อาจรู้สึกถึงความสะดุดน่ะครับ แต่พอผมตั้งหลักดูแบบเอาฮามันก็เลยได้อีกอารมณ์หนึ่งไป

เอาเป็นว่าถ้าอยากได้ความสนุกระทึกขวัญล่ะก็ เรื่องนี้ไม่ค่อยหรอกครับ สิ่งที่พอจะทำให้ผมดูหนังได้เรื่อยๆ ก็คือดาราหน้าคุ้นอย่าง Frank Zagarino (ที่แน่นอนว่าพี่เขาต้องเป็นพระเอก) และ Billy Drago (ที่แน่นอนอีกเช่นกัยว่าพี่เขาจะต้องเล่นบทร้าย) ที่ยังไงๆ ไม่ว่าเขาจะเล่นหนังเกรดไหนก็ตาม แต่พวกพี่เขามีออาชีพครับ เขาสามารถทำให้เราเชื่อได้เสมอว่าเขาคือตัวละครนั้นๆ จริงๆ

ดาวเดียวครับ

(4/10)