อีกหนึ่งภาพยนตร์ที่นำเอาเรื่องราวจากซ้องกั๋งมาบอกเล่าครับ ว่าด้วยบู๊สง (ตี้หลุง, Ti Lung) ผู้กล้าที่ฆ่าเสือด้วยมือเปล่า ที่กลับบ้านมาเพื่อหวังแทนคุณบู๊ต้าหลาง (กุ๊ฟง, Ku Feng) พี่ชายที่ชุบเลี้ยงเขามา

ทีนี้บู๊ต้าหลางได้แต่งงานกับพานจินเหลียน (หวังผิง, Wang Ping) หญิงงามที่ก็ไม่ค่อยจะอยากอยู่กินกับชายอัปลักษณ์อย่างต้าหลางนัก และไปๆ มาๆ นางยังแสดงทีท่าสนใจในตัวบู๊สงอีก แต่บู๊สงก็ไม่เล่นด้วย แล้วในกาลต่อมานางก็ได้คบชู้กับซีเหมินชิ่ง (หลิวหย่ง, Tony Liu) ซ้ำยังร่วมกันวางแผนฆ่าต้าหลาง และเมื่อบู๊สงทราบความจริงก็จึงทำการทวงแค้นทุกคนที่เกี่ยวข้องในการสังหารพี่ของเขา

สมทบด้วย หวังไหล (Wang Lai) ในบทป้าหวัง, เฉาต๋าหัว (Walter Tso, Tso Tat Wah) รับบทไต้ซือที่รับดูแลสอนสั่งบู๊สง, เลี่ยวลี่หลิง (Liao Li Ling – Liu Lai Ling) เป็นเสี่ยวฟ่ง หญิงที่โดนฉุดคร่าต่อหน้าต่อตาบู๊สง, จิงเหมี่ยว (Ching Miao) เป็นปู่ของเสี่ยวฟ่ง, หยางฉีอิง (Yang Chih Ching) เป็นนายอำเภอที่ซูเอี๋ยกับซีเหมินชิ่ง, เจียงหนาน (Chiang Nan) เป็นเหอจิ่ว คนชันสูตรศพ และผู้กำกับหนังเรื่องนี้ก็คือ หลี่ฮั่นเซียง (Li Han Hsiang) ครับ

ถือเป็นหนังที่ดูสนุกทีเดียวครับ ดาราเล่นดี เดินเรื่องฉับไว ความยาวแค่ชั่วโมงครึ่งถือว่าพอดีๆ ส่วนการเล่าเรื่องก็ถือว่าครบ โดยหนังย้อนเล่าไปตั้งแต่ตอนที่บู๊ต้าหลางดูแลบู๊สงอย่างดี ซึ่งกุ๊ฟงแสดงได้ดีมากจนไม่แปลกใจเลยที่เขาจะได้รางวัลม้าทองคำไปจากบทนี้ และในแง่เนื้อเรื่องก็ทำให้เราเข้าใจได้แบบไม่ยากเย็นครับว่าทำไมบู๊สงถึงได้รักและเคารพพี่ใหญ่คนนี้ของเขาอย่างยิ่ง และยิ่งเข้าใจแบบสุดๆ ที่ตอนท้ายเขาจะก่อการเดือดกับคนที่ทำร้ายพี่เขาแบบถึงเลือด

ขณะเดียวกันพาร์ตของพานจินเหลียนก็เล่าได้ดีครับ เป็นการเล่าที่เห็นภาพและทำให้เราเข้าใจนางในระดับหนึ่งเหมือนกัน และหวังผิงก็เล่นได้ดีไม่น้อยหน้าใคร โดยเฉพาะตอนแสดงทีท่าอาละวาดและเจ้าอารมณ์ออกมา และฉากที่ลืมไม่ได้คือตอนท้ายที่บู๊สงจะสังหารเธอ สีหน้าแววตาของเธอมันสื่อความรู้สึกได้อย่างดี แล้วเธอก็คว้ารางวัลท้าทองคำไปจากบทนี้เช่นกัน

งานฉากก็ถือว่าดูสวยครับ ดนตรีต่างๆ ก็ถือว่าพอเหมาะ จนเรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งผลงานที่น่าจดจำของหลี่ฮั่นเซียงเลยก็ว่าได้

ก็แนะนำให้ดูครับผม หนังดูสนุก ชวนติดตาม การเล่าเรื่องเหมาะ ดาราเล่นดี ใครเป็นแฟนหนัง Shaw Brothers ก็อยากให้ตามมาดูเรื่องนี้กันครับ

สองดาวครึ่งครับ

(7/10)