ผมพบว่าหนังเรื่องนี่นี่มีคนรู้จักไม่เยอะ ขนาดใน IMDB นี่ยังลงเลยว่าแนวหนังเรื่องนี้คือ Adventure แต่จริงๆ ผมว่ามันออกแนวดราม่าเบาๆ มากกว่า

เรื่องของเพื่อน 3 คนที่สนิทกันมานาน แล้วก็มักจะจัดทริปไปเล่นสกีด้วยกันเสมอ แต่พอถึงจุดหนึ่งด้วยภารกิจต่างๆ ทั้งเรื่องงานและส่วนตัวก็มีมากซะจนพวกเขาตระหนักว่าคงไม่ค่อยได้มาเที่ยวกันแบบนี้บ่อยๆ อีกแล้ว และครั้งนี้ก็น่าจะเป็นทริปสกีครั้งสุดท้ายที่พวกเขาได้ไปด้วยกัน

กลายเป็นว่านี่คือหนังแนวช่วงหนึ่งของชีวิตแบบที่ผมชอบซะงั้นครับ ตอนแรกนึกว่าหนังจะมาแนวฮาๆ ประเภทพวกตัวเอกไปเที่ยวสกีแล้วทำอะไรห่ามๆ เพี้ยนๆ ซะอีก

สำหรับตัวหนังนั้น ว่ากันตรงๆ คือมันอาจไม่ได้ดีเด่อะไรมากหรอกครับ คือพล็อตน่ะเข้าท่า ทิศทางน่ะใช้ได้ แต่การแสดงอาจยังไม่ถึงกับเด็ดนัก เช่นเดียวกับบทที่ถือว่ามีอะไรน่าสนใจหลายอย่าง แต่อาจจะด้วยชั่วโมงบินของคนทำหรือด้วยอะไรก็ตามเลยทำให้หนังอยู่ในระดับกลางๆ ครับ คือดูได้ถ้าท่านชอบหนังแนวนี้ ขอเพียงไม่คาดหวังผมว่ามันก็พอได้ แต่ถ้าใครไม่สันทัดหนังที่ตัวละครคุยกันทั้งเรื่องเกี่ยวกับเรื่องชีวิตล่ะก็ นี่คงไม่ใช่หนังสำหรับท่านครับ

พอดูจบแล้ว ผมรู้สึกอยากให้ใครสักคนที่ถนัดในการทำหนังแนวนี้เอาเรื่องนี้มาเล่าใหม่จังเลยครับ เพราะจริงๆ ผมว่ามันมีองค์ประกอบที่น่าสนใจอยู่นะ และผมว่าคนทำก็ต้องมีความตั้งใจดีในระดับหนึ่งล่ะ ที่แน่ๆ คือพวกเขามีเรื่องอยากจะเล่า เพียงแต่การนำเสนออาจยังไม่ถึงกับน่าสนใจแบบเต็มๆ เท่านั้น

แน่นอนว่าพอดูเรื่องนี้แล้ว ผมก็อดคิดถึงเพื่อนๆ ไม่ได้ครับ ทุกวันนี้ก็เจอเพียงแค่บางคน ส่วนบางคนนี่ไม่ได้เจอเป็นสิบปีแล้วมั้ง แล้วก็ย้อนนึกถึงเมื่อก่อนที่ผมกับกลุ่มเพื่อนเคยใช้เวลาร่วมกัน เจอกันยามเช้า เจอกันตอนเรียน ตอนพัก หรือไม่ก็ตอนเย็นก่อนกลับบ้าน แล้ววันดีคืนดีก็นัดรวมพลกันไปกินเป็นโต๊ะใหญ่ๆ และผมยังจำได้เลยครับถึงยามที่พวกเราเคยไปตระเวนเมืองด้วยกัน บางครั้งก็ตอนกลางวัน และบางครั้งก็ยาวจนถึงเช้า… เวลาก็ผ่านมานานเป็นสิบๆ ปีแล้วครับ และใจก็ตระหนักอยู่เสมอว่า มันคงไม่มีช่วงเวลาเหล่านั้นอีก – ช่วงเวลาที่เพื่อนๆ ครบแก๊งจะไปตระเวนโลกด้วยกันอย่างเคยเมื่อวันวานน่ะครับ

อาจเพราะผมให้ความสำคัญกับเรื่องเหล่านี้น่ะครับ หนังแนวนี้เลยมักจะโดนใจผม แม้มันจะไม่ได้เลิศเลอยอดเยี่ยม แต่แค่เพียงมันพูดถึงในสิ่งที่มีความหมายต่อผม ผมก็พร้อมจะโอเคกับมัน – ผมเชื่อว่าหลายๆ ท่านก็คงต้องมีประสบการณ์ลักษณะนี้กันบ้างน่ะนะครับ ประเภทว่ารู้สึกจูนติดกับหนังที่พูดถึงบางสิ่งที่ Touch กับใจเรา ไม่รู้สิครับ สำหรับผม มันเป็นโมเมนต์หนึ่งที่มีความหมายนะ

ดาราในเรื่องที่ผมคุ้นก็มีเพียง Ashley Laurence นางเอก Hellraiser 2 ภาคแรกที่มาเป็นเจน แฟนเก่าของนิค (Russell Todd) อีกคนก็บัดดี้ เจ้าของบาร์ที่แสดงโดย Chuck Connors นี่ก็เป็นดารารุ่นเก่าอีกคนที่คอหนังสยองน่าจะคุ้นเคยกับเขาจากหนัง Tourist Trap

ผมว่าหนังเรื่องนี้ไม่มีทางที่จะมาลงสตรีมมิ่งในบ้านเราหรอกครับ แต่มันเคยออกเป็นวีดีโอมในบ้านเราอยู่ ส่วนตอนนี้ก็มีให้ดูทาง Youtube ซึ่งไม่มีพากย์และไม่รู้ว่ามันจะหายไปเมื่อไหร่ และว่าตามจริงมันก็ไม่ใช่หนังที่ถึงขนาดต้องดูหรอกครับ เพียงแต่มันจูนติดกับผม เลยอยากบันทึกไว้ตามระเบียบ

สองดาวครับ

(6/10)