ดูจบภาคแรกก็จัดภาคต่ออันแบบทันทีครับ ครั้นดูแล้วก็บอกเลยว่าผมโอเคกับภาคแรกมากกว่า

ภาคนี้เหล่าตัวเอกหลักอย่างนูร่า (Ine Marie Wilmann), อันเดรียส (Kim Falck) และผู้กองคริส (Mads Sjøgård Pettersen) กลับมารับมือโทรลล์อีกหน และหากใครดูโปสเตอร์แล้วก็คงจะตระหนักได้นะครับว่า หนนี้โทรลล์ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว

เอาตรงๆ เลยนะครับ ระหว่างดูหนังเรื่องนี้ผมค่อนข้างหงุดหงิดแฮะ คือเจ๊นูร่านี่กลายเป็นตัวอันตรายไปเลย อันนี้ผมก็ไม่รู้นะว่าทำไมเขาถึงเขียนบทออกมาแบบนี้ แต่มันทำให้เจ๊นูร่าดูน่ารำคาญ และพูดก็พูดเถอะว่าเหตุหายนะภาคนี้มันก็เริ่มจากเจ๊นี่แหละ

จริงๆ ผมเข้าใจตัวละครนี้นะ คือเข้าใจได้ว่าเธอเป็นคนที่คิดไม่เหมือนคนอื่น และเข้าใจได้ที่เธอจะมองโทรลล์ในมุมบวก แต่เจ๊ก็มองบวกเกิ๊น และบางวาระยังออกแนวดื้อด้วย จนผมฮาเลยตอนอ่านคอมเมนต์เกี่ยวกับหนังที่บอกว่า “ถ้าใครสักคนจับเจ๊แกเข้าคุก เรื่องร้ายๆ ในคราวนี้ก็อาจไม่เกิดขึ้นก็ได้” 5555

ยิ่งตอนเจ๊บอกกับผู้กองคริสว่า “อย่าคิดทำอะไรโง่ๆ เลยนะ” หัวผมผุดสวนขึ้นมาเลยว่า “เจ๊บอกตัวเองก่อนดีไหมครับ”

จำได้ตอนดูภาคแรก ผมว่าชั่วโมงแรกของหนังออกจะเรื่อยๆ ยังไม่จับใจนัก แต่กระนั้นผมว่ามันก็ยังดูได้เรื่อยๆ นะแต่มาภาคนี้มันรู้สึกเลยว่าหนังดูโล่งกว่าเก่า แล้วก็เหมือนเดิมครับ คือดูแล้วรู้สึกว่าชั่วโมงแรกของหนังน่ะหนัง “รอ” อะไรบางอย่าง เหมือนภาคแรกเลย ประมาณว่าชั่วโมงแรกนี่ปมสำคัญหรือข้อมูลสำคัญจริงๆ มันจะยังไม่ออก ช่วงที่ว่ามันเลยออกแนวเล่าไปเรื่อยๆ โดยไม่มีหมุดหมายสำคัญทางเนื้อหามากนัก ความน่าสนใจมันเลยพลอยไม่เยอะตาม

แล้วก็เช่นเคยครับ ปมสำคัญจริงๆ มันมาตอนครึ่งชั่วโมงท้าย (อีกแล้ว) แล้วผมก็เหมือนเดิมครับ พอเผยปมมาผมก็เริ่มสนุกกับหนังทันที และช่วงท้ายของหนังนี่ก็ช่วยหนังไว้ได้เยอะมาก เพราะมันค่อนข้างมันส์และลุ้นไม่ใช่น้อย

ใจก็คิดนะครับ ว่าถ้าหนังเฉลี่ยๆ เกลี่ยๆ บทสักหน่อย คือแทนที่จะไปกระจุกเรื่องสำคัญไว้ตอนครึ่งชั่วโมงท้าย ก็กระจายแซมๆ แนมๆ ในชั่วโมงแรกให้มันดูมีอะไรขึ้นมาสักหน่อย มีปมให้เราตามสักหน่อยมันน่าจะดี

ส่วนคนที่เด่นในเรืองก็ยังคงเป็น Kim Falck เช่นเคยครับ ท่าทีจริงใจ น่ารัก เนิร์ดๆ ของเขานี่มันพอเหมาะพอดี มีส่วนช่วยหนังไว้ได้ไม่น้อยเหมือนกัน

ก็ขอว่าไปตามที่คิดนะครับ มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

ไม่ถึงสองดาวครับ

(5.5/10)