ดูโดยคิดว่าหนังจะออกแนวบ้านผีสิงครับ แต่กลายเป็นว่ากว่าจะเข้าเรื่องผีเรื่องสางก็ปาไปช่วงท้าย

บัณฑิตหนุ่มหลางอู้จู้ (หยางลี่หัว, Yang Li Hua) ถูกขับไล่ออกจากบ้านตนเองอย่างไม่เป็นธรรม เขาเลยจำต้องไปอยู่ในสำนักเชี่ยวเหลียง อาคารร้างที่คนร่ำลือกันว่ามีผีสิง แต่กลายเป็นว่าที่นั่นเขาได้พบกับ หยางหรูอี้ (จางเหม่ยโหยว, Chang Mei Yao) สาวน้อยที่กำลังดูแลแม่ที่บาดเจ็บปางตาย และในเวลาไม่นานพวกเขาก็ผูกใจสมัครรักกัน

แต่น่าเสียดายที่รักนี้มีวิบากกรรม เมื่อมีคนมาพรากพวกเขาให้ต้องแยกจากกัน และประเด็นคือไม่ได้พรากแค่กายครับ แต่ถึงขั้นพรากชีวิตจนต้องอยู่กับคนละภพ อันนำมาสู่เรื่องราวการแก้แค้นของผีที่ตายอย่างไม่เป็นธรรม

สมทบด้วย เหลยหมิง (Lei Ming) ในบทใต้เท้าฉี, หลี่หง (Li Hung) เป็นฉีฮูหยิน, หลีจื่อหลิง (Li Chi Lun) เป็นชุนเถา เมียน้อยของใต้เท้าฉี ส่วนผู้กำกับเรื่องนี้คือ โจวซื่อเจียง (Chou Hsu Chiang) ครับ

หนังดัดแปลงมาจากตอนหนึ่งในวรรณกรรมเหลียวไจจื้ออี้ (Liaozhai Zhiyi) ที่แต่งโดย ผูซงหลิง (Pu Song Ling) ครับ และจากการหาข้อมูลของหนังเรื่องนี้ทำให้ได้เห็นครับ ว่าหลายคนเลยที่เลือกดูหนังเรื่องนี้โดยคิดว่ามันจะเป็นหนังผีแนวสยอง บางคนก็อ้างอิงไปถึงเรื่อง House หนังผีญี่ปุ่นสุดคัลท์เลยก็มี แต่ตัวหนังจริงๆ นั้นช่วงชั่วโมงแรกจะว่าด้วยความรักระหว่างบัณฑิตหลางกับหรูอี้ที่ความรักค่อยๆ ก่อตัว ก่อนที่จะมีคนชั่วมาทำลายชีวิตของพวกเขา แล้วจากนั้นคนชั่วก็ได้มารับกรรมในตอนท้ายอีกที

ผมว่าหนังออกมากลางๆ ครับ คือไม่ได้สนุกชวนติดตามอะไรขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้แย่จนเกินไป กระนั้นนี่ก็ไม่ใช่หนังเรื่องที่ผมจะแนะนำครับ เพราะมันมีหนังดราม่าหรือหนังผีที่ตอบโจทย์ได้มากกว่านี้เยอะ ส่วนเรื่องนี้พาร์ตดราม่าถือว่ากลางๆ ส่วนพาร์ตสยองขวัญนั้น มันอาจถือว่าสยองสำหรับคนดูเมื่อ 50-60 ปีก่อน แต่สำหรับสมัยนี้แล้วถือว่าธรรมดามากๆ – พูดก็พูดครับ ผมว่าชินจังตอนเล่าเรื่องหลอนๆ ยังสยองกว่ากันเยอะ

สรุปครับว่าไม่ใช่งานที่ห้ามพลาดอะไรครับ แต่กระนั้นหนังก็มีส่วนที่ผมชอบนะ นั่นคือการแสดงของหยางลี่หัวโดยเฉพาะในตอนท้ายนี่ผมว่าเธอแสดงได้น่าสงสารดี ยิ่งตอนขานเรียกชื่อคนรักนี่ยิ่งดูน่าเห็นใจครับ

สองดาวครับ

(6/10)