หมวดหมู่: หนังญี่ปุ่น (Japan Movies)

Sadako vs Kayako (2016) ซายาโกะ ปะทะ คายาโกะ ดุ..นรกแตก

ออกตัวเลยครับว่าผมชอบ The Ring ภาคแรกภาคต้นฉบับของญี่ปุ่น มันถือเป็นหนังสยองแนวหลอน ผสมการสืบสวนเพื่อแก้คำสาปที่ทำได้ลงตัวมากเรื่องหนึ่ง ชนิดที่จะเรียกว่าเป็นอีกหนึ่งหมุดไมล์สำคัญของหนังสยองก็ว่าได้

Advertisements

Ju-on: The Final Curse (2015) จูออน ผีดุ 4 ปิดตำนานโคตรดุ

แรกๆ ผมว่าผีจูออนน่ากลัวนะ แต่พอดูภาคหลังๆ แล้วมันออกแนวรำคาญ คือพวกพี่จะระรานชาวบ้านอีกนานแค่ไหนครับ ทั้งที่จริงๆ เจ๊คายาโกะก็ดูจะเหมาะกับชีวิตสโลว์ไลฟ์ (ไปไหนมาไหนคลานตลอด) ทำไมไม่หันไปหาความสงบให้ชีวิตบ้างล่ะนี่

Ju-on: The Beginning of the End (2014) จูออน ผีดุ กำเนิดมรณะ

การกลับมาอีกครั้งของผีแป้งเด็กตัวลูกและ ผีเลื้อยตัวแม่ ที่พร้อมจะหลอกหลอนและฆ่าใครก็ตามที่มาข้องเกี่ยวกับบ้านอาถรรพ์ที่พวกเขาตาย โดยพร้อมบริการตามฆ่าทั้งในและนอกสถานที่ 5555

Our Little Sister (2015) เพราะเราพี่น้องกัน

ผมมองว่าหนังเรื่องนี้ไม่เชิงเป็น Feel Good ครับ และขณะเดียวกันก็ไม่ถึงกับ Feel Real แต่มันออกแนว Feel Warm คือดูแล้วอาจไม่ถึงกับทำให้เรารู้สึกว่าโลกสวยขึ้นมาแบบทันตาเห็น แต่ดูแล้วมันอบอุ่น กินใจ ติดดิน เรียบง่าย และงดงามแบบกำลังเหมาะ

Let’s Go, JETS! (2017) เชียร์เกิร์ล เชียร์เธอ

Pitch Perfect กำลังจะปิดตำนานด้วยภาค 3 ที่จะฉายปลายปีนี้น่ะนะครับ บอกตรงๆ เลยว่าผมก็ใจตุ้มๆ ต่อมๆ นะ ว่าหนังจะปิดตำนานได้ดีไหม ซึ้งไหม ว่าง่ายๆ คือแอบเอาใจช่วยอยู่ครับ เพราะลึกๆ ผมก็อยากดูแล้วได้อารมณ์ “อิ่ม” แบบตอนดู Pitch Perfect ภาคแรกอีกสักครั้ง

After the Storm (2016) รักได้มั้ย พ่อคนนี้

นั่งคิดนิยามหนังเรื่องนี้อยู่พักหนึ่ง จะบอกว่ามัน Feel Good ก็ไม่ใช่ แต่ครั้นจะเรียกว่า Feel Real มันก็ไม่เชิง เพราะหนังจัดว่าอยู่ตรงกลางระหว่าง 2 แบบที่ว่านั้นครับ

I Am a Hero (2015) ข้าคือฮีโร่

หนังเรื่องนี้คือหนึ่งในความผิดพลาดแห่งปีของผมเลยครับ… เปล่าครับ ไม่ใช่ดูแล้วรู้สึกพลาดนะ แต่พลาดเพราะดันไม่ได้ดูต่างหาก (ยังคงรู้สึกเศร้ามาจนถึงทุกวันนี้ 555)