รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

The Phantom of the Opera (1989) อุปรากรผี ปีศาจเพลง

Untitle03198

อีกเวอร์ชั่นหนึ่งของ The Phantom of the Opera ที่หนนี้ทำเป็นหนังสยองแบบเต็มรูปแบบครับ เอาแค่ผู้มารับบทปีศาจแห่งโอเปร่าก็มั่นใจในดีกรีความสยองได้แล้ว เพราะเขาคือ Robert Englund เจ้าของบทนิ้วเขมือบเฟรดดี้ ครูเกอร์นั่นเอง

เวอร์ชั่นนี้เปิดเรื่องในยุคปัจจุบันครับ ตัวเอกคือ คริสทีน เดย์ (Jill Schoelen) นักเรียนสาวจากสถาบันจูลิอาร์ดที่กำลังจะเข้าร่วมคัดตัวละครเวทีเรื่องหนึ่ง ในคืนก่อนการคัดตัวนั้นเธอได้ค้นพบบทเพลงที่เขียนขึ้นโดย เอริค เดรสเลอร์ และเธอก็ชอบมันในทันทีและหมายมั่นจะเอาเพลงนี้ไปใช้ในการออดิชั่น

แล้วระหว่างเธอกำลังแสดงเพื่อออดิชั่นนั้นเองก็เกิดอุบัติเหตุทำให้เธอสลบไป และมันทำให้เธอได้ย้อนไปสู่อดีตชาติของเธอในศตวรรษที่ 19 ที่เธอเป็นนักแสดงละครเวที และที่แห่งนั้นเองที่เธอจะได้พบกับปีศาจแห่งโรงละครตัวจริง

จะว่าไปก็สร้างสรรค์ดีครับ แทนที่จะทำเป็นหนังย้อนยุคแบบเดิมๆ หนังเลือกที่จะเปิดเรื่องที่ยุคปัจจุบัน ก่อนจะผูกเรื่องให้ย้อนไปอดีต ซึ่งตัวหนังก็จัดว่าเรื่อยๆ สำหรับแนวสยองครับ จุดที่โดดเด่นมากคือการแสดงของ Englund ที่ไม่ทำให้ผิดหวัง เขามีทั้งความน่ากลัวและมีอารมณ์ความรู้สึก ถือเป็นหนึ่งในหนังไม่กี่เรื่องของเขาที่เขาได้แสดงความสามารถในเชิงดราม่าน่ะนะครับ ดูแล้วทำให้เราเชื่อว่าปีศาจตนนี้รักคริสทีนมากแค่ไหน

ผมชอบไอเดีย “หน้ากาก” ของปีศาจในเวอร์ชั่นนี้ครับ ปกติแฟนท่อมเขาจะสวมหน้ากากแก้วหรือพลาสติกที่ปิดหน้าที่อัปลักษณ์ไว้ แต่เวอร์ชั่นนี้หน้ากากที่ใช้คือผิวหนังครับ เป็นหน้ากากหนังเหมือนหน้ากากปลอมใน Mission Impossible อะไรแบบนั้น แต่ขณะเดียวกันหน้ากากก็มีรอยเย็บในบางมุม ทำให้คาแรคเตอร์ของแฟนท่อมในเวอร์ชั่นนี้มีความน่ากลัวแบบลึกๆ และสามารถแสดงอารมณ์ความรู้สึกออกมาทางใบหน้าได้อย่างชัดเจนกว่าหลายๆ เวอร์ชั่น

ด้านความโหดก็ถือว่าโหดเยอะอยู่ครับ หลายฉากนี่แหวะใช้ได้ ถือเป็นแฟนท่อมฉบับที่โหดเลือดสาดพอสมควร ยิ่งได้ Englund มาสวมบทนี่ผมว่ายิ่งทำให้มันดูโรคจิตขวัญผวาเพิ่มอีกพอสมควรเลยครับ

ครับ จุดเด่นคือการแสดงของ Englund และความสร้างสรรค์หลายๆ อย่างในเรื่องและความโหด แต่กระนั้นการเดินเรื่องก็ยังไม่ถึงกับราบรื่นเต็มร้อย มีช่วงเรื่อยๆ อยู่พอสมควร และปมในเรื่องช่วงกลางๆ ก็ไม่ได้น่าติดตามอะไรนัก เลยทำให้หนังเรื่องนี้จัดว่าเวิร์กในแง่ความสยอง แต่ในแง่เนื้อเรื่องหรือความน่าติดตามอาจจะยังไม่ตลอดรอดฝั่งสักเท่าไร

หนังกำกับโดย Dwight H. Little แห่ง Halloween 4: The Return of Michael Myers, Rapid Fire, Marked for Death และ Murder at 1600 ซึ่งผลงานของเขาจริงๆ รสชาติก็จะไล่ๆ กันครับ สำหรับเรื่องนี้ก็ถือว่ามีจุดดีและจุดอ่อนผสมๆ กัน เลยทำให้หนังออกมาพอจะโอเค แต่ก็ไม่ได้เด็ดมากๆ จนห้ามพลาดอะไร

และหนังได้รับการบันทึกว่านี่เป็นแฟนท่อมภาคที่ไม่มีฉากโคมระย้าร่วงลงมา อันเป็นฉากคลาสสิกฉากหนึ่ง ซึ่งเหตุผลที่ไม่มีฉากนี้ก็เพราะผู้สร้างอย่าง Menahem Golan มีทุนไม่พอครับ ตอนนั้นเขาเพิ่งล้มละลายไปกับ The Cannon Group ครั้นพอมาตั้งบริษัทใหม่ในนาม 21st Century Film Corporation ทุนเลยจำกัดมากๆ เลยต้องตัดฉากนี้ออกไปครับ

และแรกเริ่มเดิมที โปรเจคท์นี้ถือกำเนิดตั้งแต่ตอน The Cannon Group ยังมีอยู่ครับ และคนที่จะมากำกับคือ John Hough (The Legend of Hell House) แต่พอบริษัท Cannon ล้ม Golan เลยหอบโปรเจคท์มาทำที่ใหม่ และจ้างผู้กำกับคนใหม่มาทำแทน

นอกจากนี้จริงๆ หนังมีแผนทำภาคต่อนะครับ ในชื่อ The Phantom of the Opera 2: Terror in Manhattan แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เกิด เพราะหนังก็ไม่ได้ทำเงินสักเท่าไรนั่นเอง

สรุปว่าหนังเหมาะสำหรับคนที่ชอบ Englund ครับ หรือใครเป็นคอหนังสยองยุค 90 ก็น่าลองลิ้มอยู่ เพราะมันก็ดูได้เพลินๆ เหมือนกัน

เกือบๆ สองดาวครับ

Star12

(5.5/10)

 

 

 

โฆษณา