รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Eyes in the Night (1942), บุรุษบอด ยอดนักสืบ

1373049319

ดันแคน แม็กเลน (Edward Arnold) ยอดนักสืบที่แม้จะตาบอดสนิท แต่ประสาทสัมผัสอื่นๆ ของเขาใช้งานได้ในระดับเทพครับ เขามักจะคลี่คลายคดีโดยใช้ประสาทสัมผัสที่เขามี อีกทั้งมีผู้ช่วยเป็นสุนัขคู่ใจนามว่าฟรายเดย์ และผู้ช่วยที่เป็นคนนามว่ามาร์ตี้ (Allen Jenkins)

แล้ววันหนึ่งก็มีเพื่อนเก่าของเขานามว่า นอร์ม่า ลาวรี่ (Ann Harding) เดินทางมาขอความช่วยเหลือให้ดันแคนช่วยหาทางวางแผนทำให้ลูกสาวของเธอ (Donna Reed) รีบๆ แยกทางกับแฟนคนปัจจุบันที่อายุอานามปาเข้าไป 50 แล้ว (John Emery)

แต่จากนั้นเพียงไม่นานแฟนของลูกเธอก็โดนฆาตกรรม และนอร์ม่าก็กลายเป็นผู้ต้องสงสัยหมายเลข 1 ทันที

เมื่อเรื่องกลายเป็นแบบนี้ ดันแคนจึงต้องออกโรงตามสืบว่าความจริงมันเกิดเหตุการณ์ใดขึ้นกันแน่ ใครคือฆาตกร และอะไรคือเหตุผลในการฆาตกรรม

เรื่องนี้เป็นหนังเก่าใช่ไหมครับ แล้วยังขาวดำเน้อะ เหมือนจะไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่ขออภัยครับผม ขอบอกแบบเต็มปากว่าเรื่องนี้ “สนุกมาก”

สนุกเกินคาดจริงๆ ครับ เป็นหนังที่ทำออกมาดีในหลายๆ ด้าน เริ่มจากการแสดงของ Arnold ที่ดูเป็นคนตาบอดจริงๆ แล้วก็ดูเป็นยอดนักสืบจริงๆ ประมาณเชอร์ล็อค โฮล์มส์น่ะครับ สามารถอนุมานเรื่องต่างๆ ได้จากการสังเกต เพียงแต่ดันแคนตาบอดน่ะครับ เลยสังเกตด้วยกลิ่น เสียง และประสาทสัมผัสอื่นๆ ขอยกนิ้วเลยครับเพราะ Arnold เล่นได้เยี่ยมมากๆ ไหนจะเจ้าฟรายเดย์ หมาแสนรู้ที่น่ารักและเก่งสุดๆ ส่วนมาร์ตี้ก็คอยเรียกเสียงฮาให้กับหนังได้อย่างพอเหมาะ ไม่เลอะเทอะจนเกินไป เรียกว่าเป็นขบวนการสืบสวนที่ลงตัวมากก็ว่าได้

การตามสืบคดีก็น่าติดตามครับ การสางปมต่างๆ ก็ทำได้น่าสนใจ ชวนให้เราอยากดูต่อ และอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ซึ่งความน่าสนน่าดูของหนังก็เพราะการแสดงแบบเก็บทุกรายละเอียดของ Arnold นั่นล่ะครับ พี่ท่านน่ารักมาก และการสังเกตเพื่อสืบคดีของเขาก็ชวนให้หนังน่าติดตามมากขึ้น เพราะแต่ละอย่างที่พี่แกสังเกตมันเทพก็จริง แต่ก็ไม่ได้เป็นหลักฐานที่เลื่อนลอย อย่างการสังเกตพฤติกรรมคน การตั้งคำถามที่ให้ผลทางจิตวิทยาที่ทำให้เขาได้เงื่อนงำใหม่ๆ มาเรื่อยๆ จนพอทุกอย่างพร้อมมูลเขาก็สามารถไขคดีได้ แม้จะไม่เนียนเนี๊ยบเท่าโฮล์มส์แต่ก็้เด็ดในระดับรองลงมา (และเด็ดกว่าหนังนักสืบอีกหลายเรื่องด้วยครับ)

อีกจุดที่ชอบคือบทสนทนาครับ การสางคดีของดันแคนดูน่าฟัง การตั้งคำถามของเขาชวนให้เราสังเกตและเอะใจ อีกทั้งยังมีคำพูดดีๆ ประโยคเปี่ยมสาระออกจากปากเขาเป็นระยะเช่น “ชีวิตเป็นสิ่งสวยงามครับคุณสก็อตต์ แม้แต่กับคนตาบอดก็ตาม”

ผมรู้สึกชอบหนังจริงๆ นะครับ มันสนุก มันน่าติดตาม ดาราเล่นดี การตามสืบมีหลักการกำลังเหมาะ มันเข้าท่าจนผมประหลาดใจ แต่พอดูชื่อผู้กำกับก็บางอ้อทันที… คนกำกับคือ Fred Zinnemann ที่ในเวลาต่อมาได้รับออสการ์จาก From Here to Eternity (1953) และ A Man for All Seasons (1966) ส่วนเรื่องนี้คือผลงานยุคแรกๆ ของเขาครับ แม้จะไม่ได้เยี่ยมสุดยอด แต่ก็จัดว่าสนุกน่าจดจำอยู่ดีในฐานะหนังสืบสวนและเป็นหนังขาวดำที่ควรค่าแก่การดู

เมืองนอกเขาทำ DVD ออกมาขายกันโครมๆ แต่บ้านเราคงไม่ต้องพูดถึงครับ จะว่าเจ้าของลิขสิทธิ์ก็คงไม่ได้ ในเมื่อบ้านเราก็ไม่ค่อยมีตลาดสำหรับหนังแบบนี้ด้วย… ถ้าอยากดูลองหาจาก Youtube นะครับ หนังยาวประมาณ 80 นาที เชื่อว่าคุ้มค่าแน่นอนครับ

สองดาวครึ่งบวกๆ ครับ

Star22

(7.5/10)

Advertisements