รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Unfinished Business (2015) ทริปป่วน กวนไม่เสร็จ

MV5BNGMwYjc3ZWEtNjMxNS00MzdkLWEwYWQtYWRkMDUwZWRhMjE5XkEyXkFqcGdeQXVyNDk3NzU2MTQ@._V1_SY1000_CR0,0,678,1000_AL_

จริงๆ พล็อตของ Unfinished Business มันน่าสนใจมากนะครับ ว่าด้วย 3 หนุ่ม (คือมีทั้งหนุ่มเล็ก หนุ่มกลาง และหนุ่มใหญ่ค่อนไปทางแก่) ร่วมเดินทางไปเจรจาทางธุรกิจกัน แล้วก็เดินทางครั้งนี้ก็เต็มไปด้วยเรื่องบ้าๆ ครับ และมันก็ทำให้พวกเขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตมากขึ้น

ครับ อย่างที่บอกว่าพล็อตมันน่าสน คือถ้าทำดีๆ ก็จะเป็นหนังสไตล์ค้นหาความหมายของชีวิต ประเภทว่าตัวเอกทำงานหนักแต่สุดท้ายแล้วเขาก็ได้รู้ว่าแท้จริงการทำอะไรเพียงแต่พอดี นั่นแหละคือสิ่งที่เหมาะ นั่นแหละคืออะไรที่จะนำพาความสุขมาสู่เราได้

แต่ผลที่ได้ออกมานั้นจัดว่ากลางๆ ครับ คือไม่ได้เลวร้ายมาก แต่ก็ไม่ได้ดีจนน่าจดจำ หนังจะเน้นไปที่สถานการณ์ตลกหรือไม่ก็เรื่องเพี้ยนๆ (เช่น ตู้ที่ “ไอ้จ้อน” โผล่ออกมานั่น) ซึ่งมันก็ตลกบ้างในบางวาระครับ แต่ส่วนใหญ่จะออกแนวเฉยมากกว่า ว่าง่ายๆ คือไม่ได้ขำอะไรขนาดนั้น

ผมว่าไฮไลท์ของหนังคือฉากสุดท้ายครับ เมื่อเรื่องราวจบลงแล้วตัวเอกอย่าง แดน ทรังค์แมน (Vince Vaughn) พูดกับภรรยาว่า “แม้คุณจะต้องสู้ยิบตา แต่ต้องอย่าลืมพักหายใจบ้าง แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อยเอง” ผมว่าคำเหล่านี้สรุปสาระสำคัญที่คุณควรรู้เกี่ยวกับหนังได้อย่างครบถ้วนที่สุด

ในแง่ดารา จริงๆ ทุกคนก็แสดงได้สบายล่ะครับ Vanghn ก็ลื่นอยู่แล้วกับบทตัวเอกที่หน้ากวนหน่อยๆ เป็นคนตรงนิดๆ ส่วน Tom Wilkinson ก็เล่นได้ดีเช่นเคยครับ เพียงแต่บทไม่ได้เปิดโอกาสให้ทำอะไรมากนัก และ Dave Franco บทที่พี่แกเล่นก็ออกแนวเด็กเนิร์ดอ่อนต่อโลก (ขั้นรุนแรง) แต่ก็ขำไม่เลวครับ โดยเฉพาะซีน “ไอ้จ่อน” นั่น (5555)

ก็คงไม่ร่ายยาวล่ะนะครับ เอาเป็นว่าหนังเป็นแนวเบาสมองที่ดูได้เรื่อยๆ แต่ไม่ได้ลงตัวหรือน่าจดจำสักเท่าไร (คือถ้าใครคาดหวังว่ามันจะประมาณ The Secret Life of Walter Mitty ล่ะก็ ขอให้ลดความคาดหวังโดยเร็วครับ มันไม่ขนาดนั้นหรอกครับ)

ใกล้ๆ สองดาวครับ

Star12

(5.5/10)