รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Wolves at the Door (2016) เคาะประตูฆ่า

18622671_1644618255568969_783567011488429482_n

การเขียนถึงหนังเรื่องนี้จะว่ายากก็ยากครับ เพราะมันก้ำกึ่งระหว่างสปอยล์กับไม่สปอยล์ เพราะบางประเด็นหากผมพูดไป ก็เหมือนผมสปอยล์เรื่องราวไป ดังนั้นผมติดป้ายไว้ตรงนี้ก่อนเลยดีกว่าว่าเป็น **บทความสปอยล์** ตามนั้นนะครับ เพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย (โดยเฉพาะผม ^_^)

หนังจับเอาเหตุการณ์ฆาตกรรมในปี 1969 มาบอกเล่าครับ เหตุการณ์ที่ว่าคือคดีสังหารโหดที่เกิดขึ้นจากฝีมือของครอบครัวแมนสัน ซึ่งถือเป็นหนึ่งในคดีที่สะเทือนขวัญอเมริกันชนที่สุดแห่งทศวรรษก็ว่าได้

ถ้าถามว่าทำไมถึงสะเทือนขวัญ ก็เพราะหนึ่งในเหยื่อที่ถูกฆาตกรรมนั้นคือ Sharon Tate ภรรยาของผู้กำกับ Roman Polanski ที่กำลังตั้งท้องได้ 8 เดือนครับ เธอโดนฆ่าตายทั้งกลม พร้อมเพื่อนของเธออีก 3 คน

หนังก็นำเอาเค้าโครงของเหตุการณ์นั้นมาทำเป็นหนังครับ ตัวละครหลักๆ ในเรื่องก็คือชารอน (Katie Cassidy), อบิเกล (Elizabeth Henstridge) และเพื่อนๆ ที่นัดมาสังสรรค์กัน โดยไม่รู้เลยว่ากำลังจะมีคนมาสังหารพวกเขาอย่างโหดเหี้ยม

สำหรับตัวหนังแล้ว ก็ถือว่ากลางๆ ครับ แนวหลักของหนังก็คือสยองขวัญกับระทึกขวัญนั่นแหละ ถ้าถามว่ามันน่ากลัวไหม ก็จัดว่ากลางๆ ครับ ไม่ได้ทำออกมากดดันหรือถึงขีดอะไรขนาดนั้น โดยรวมๆ หนังก็ถือว่าดูได้เรื่อยๆ แต่ไม่ได้เด่นเป็นพิเศษอะไร

แต่กระนั้น ยอมรับครับว่าระหว่างดูผมรู้สึกสลดนะ หากจะบอกว่าเป็นเพราะตัวหนังด้วยก็คงได้น่ะครับ แต่ผมมองว่าส่วนใหญ่อารมณ์สลดที่เกิดมันเพราะผมได้รับรู้ถึงเรื่องราวในเหตุการณ์นี้มาก่อน แล้วพอมาเห็นภาพในหนัง มันเลยยิ่งสลดขึ้นไปอีก

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าผู้ชมดูหนังเรื่องนี้โดยไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของเหตุการณ์นี้มาก่อนล่ะก็ จะบังเกิดอารมณ์สลดแบบผมไหมน่ะนะครับ เพราะอย่างที่บอกว่าตัวหนังเองหากว่ากันที่เนื้องานแล้ว ก็ไม่ได้เข้มข้นอะไรนัก บรรยากาศความน่ากลัว ความหลอน หรือความสยองก็ไม่ได้เยอะ

ยิ่งถ้าพิจารณาจากหนังสไตล์เดียวกันอย่าง The Strangers, The Purge, Funny Games หรือ You’re Next (หนังที่มีกลุ่มบบุคคลบุกมาฆ่าเหยื่อถึงในบ้าน) แล้ว ก็รู้สึกได้ครับว่า Wolves at the Door ค่อนข้างธรรมดา คือดูได้ครับ แต่ไม่เด่นเท่าหนังเหล่านั้น

แต่ผมชอบการแสดงของ Henstridge นะ หลายคนคงจำเธอได้ Agents of S.H.I.E.L.D. ซึ่งเธอเป็นคนที่มีเสน่ห์แบบน่ารักๆ น่ะครับ มาเรื่องนี้ก็ถือว่าเธอทำหน้าที่ได้ดี ดูเป็นคนที่เด่นสุดในเรื่องแล้วล่ะ เพียงแต่บทไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ทำอะไรสักเท่าไรเท่านั้นแหละ แต่ถ้าถามว่าเธอทำให้ผมรู้สึกสลดไหม… ผมว่าส่วนหนึ่งที่เกิดความสลดก็เพราะการแสดงของเธอด้วยน่ะครับ

หนังกำกับโดย John R. Leonetti แห่ง Mortal Kombat: Annihilation, The Butterfly Effect 2 และ Annabelle ครับ ซึ่งพูดกันแบบไม่อ้อมค้อมน่ะนะครับ ผลงานของเขาอยู่ในระดับดูได้ แต่ไม่เด่นมาโดยตลอด อย่าง 3 เรื่องที่ผมเอ่ยไปนั่นบางคนมองว่าหนังแย่เลยก็มี ส่วนผมมองว่าหนังเรื่อยๆ ไม่เด่น กับเรื่องนี้ก็เช่นกันครับ

เอาเป็นว่าถ้าพูดถึงหนังแล้ว ก็พอดูได้ครับ แต่ต้องไม่คาดหวังน่ะนะครับ หากอยากลองลิ้มก็ลองได้ มันไม่ได้แย่ แต่แค่ว่ามันสามารถดีกว่านี้ได้อีก หรืออาจเพราะผมเคยได้ดูหนังที่ีเข้าท่ากว่านี้มาแล้วก็ได้ (อย่าง 4 เรื่องที่ผมยกตัวอย่างไป) พอมาดูเรื่องนี้เลยเฉยๆ แต่หากใครไม่เคยดูมาก่อน หรือเป็นคอหนังแนวนี้จริงๆ ก็ลองกันได้ครับ

แต่พอนึกถึงเรื่องนี้แล้วก็สลดครับ เป็นเหตุการณ์ที่น่าเศร้าและน่ากลัวมาก และมันส่งผลกระทบถึงชีวิตคนในหลายๆ ด้าน อย่างผู้กำกับ Polanski ก็เป็นคนหนึ่งครับ หลายคนจะมองเขาในฐานะคนที่ก่อคดีล่วงละเมิดทางเพศผู้เยาว์ ซึ่งเขาก็ผิดจริงๆ แหละครับ จนทุกวันนี้ต้องหนีคดีและเข้าอเมริกาไม่ได้ (ถ้าเข้าก็โดนจับ) ขนาดได้ออสการ์จากเรื่อง The Pianist เขาก็ยังมารับรางวัลไม่ได้เลย

การทำผิดในครั้งนั้นของ Polanski มันก็มีสาเหตุมาจากคดีฆาตกรรมหนนี้นี่แหละ เขาเคยกล่าวไว้ว่าก่อนจะเกิดเรื่องเขาเคยมองโลกในแง่ดี มีบุคลิกร่าเริง แต่พอเกิดเรื่องแล้วเขาก็กลายเป็นคนหดหู่ มองโลกแง่ร้าย… แน่นอนครับว่าคนผิดอย่างไรก็คือคนผิด ผมไม่ได้จะบอกเพื่อแก้ตัวอะไรทั้งนั้น เพราะเขาทำผิดจริงๆ แต่อยากจะบอกเพียงว่า ทุกสิ่งมีสาเหตุเสมอครับ และเรื่องร้ายๆ มากมายมันก็มีสาเหตุมาจาก “เรื่องร้ายๆ ที่คนเรากระทำต่อกันนั่นแหละ”

บางครั้ง หมาป่าก็สร้างหมาป่าครับ… นั่นเรื่องจริง

ดาวครึ่งครับ

Star12

(5/10)