Action (Series)

ชอลิ้วเฮียงถล่มวังค้างคาว (1984) The New Adventures of Chor Lau Heung

81bX1l1wi9L._SL1259_

ครับ เรายังป้วนเปี้ยนอยู่ที่ชอลิ้วเฮียงนะครับ บางคนเริ่มหงุดหงิด ไอ้นี่มันย้ำคิดย้ำทำรึเปล่าหว่า แนะนะทีไรล่ะมาเป็นเซ็ททุกที คือที่ผมทำแบบนี้เพื่อให้มันครบๆ ชุดไปน่ะครับ และผมเชื่อว่าคนชอบพี่ชอต้องมีไม่ใช่น้อยแน่ๆ (หาพวกครับ อิอิอิ )

หลังจากชอลิ้วเฮียงฉบับพี่เจิ้งเส้าชิวจบลงนะครับ นี่ก็คือชุดต่อมาซึ่งได้เหมียวเฉียวเหว่ย พระเอกรูปหล่ออีกคนของวงการมาสวมบทบาทชอลิ้วเฮียงคนต่อไป ส่วนเรื่องราวก็เป็นการนำเอานิยายตอน “ยืมศพคืนวิญญาณ” กับ “ศึกวังค้างคาว” มาดัดแปลง

คราวนี้พี่ชอของเราต้องพบกับคดีปริศนาของการสับเปลี่ยนวิญญาณคน ตามด้วยคดีฆาตกรรมเหล่าชาวยุทธที่ทำให้ชอลิ้วเฮียงต้องตกเป็นผู้ต้องสงสัย และปิดท้ายด้วยการต่อสู้กับ คุณชายค้างคาวผู้ลึกลับที่ต้องการครอบครองทั้งยุทธภพ

เฮ่อ ก็ตามหาตอนนี้ดูอยู่หลายปีครับ สาเหตุประการสำคัญที่อยากดูก็เพราะ เพลงมันเพราะมากครับ สไตล์มันค่อนข้างโดนใจนะ ออกในแนวเพลงฤทธิ์มีดสั้น (ก็คนร้องคือ Roman Tam คนเดียวกันนี่หน่า) บวกกับความรื่นเริงเชิงชอบผาดโผนแบบชอลิ้วเฮียง ก็เพราะดีครับ

แล้วในที่สุดก็ได้ดูซะที

เอาล่ะ มาว่ากันเลยนะครับ สำหรับฉบับนี้ของชอลิ้วเฮียง ก็ยังสามาถเอาคำว่า สนุกมาใช้ได้อยู่ดีครับ ดูเหมือนว่าหนังชอลิ้วเฮียงนี่ยังไงๆ ก็ทำออกมาสนุกนะครับ เพราะแนวเรื่องมันสืบสวนปนบู๊ มันเลยพลิกแพลงได้เรื่อยๆ และสาวๆ ก็เยอะ ตามด้วยบุคลิกของพระเอกก็ไม่ต่างจาก 007 ที่เท่ห์ มีเสน่ห์และน่าเอาใจช่วย (แต่ผมก็ไม่รู้จะเอาใจช่วยแกไปทำไมล่ะครับ เพราะแกเป็นแมงสาปอ้ะ ฆ่ายังไงก็ไม่ตาย ขนาดเอาไม้ไล่ฟาดยังบินหนีได้เลย เออ เอากะแกสิ )

เหมียวเฉียวเหว่ยนี่ก็หน้าตาคมเข้ม องอาจมาแต่ไกลครับ หน่วยก้านถือว่าสามารถมาเป็นชอลิ้วเฮียงได้สบายๆ เพียงแต่โดยส่วนตัวนะครับ ยังไงชอลิ้วเฮียงขนานแท้ก็ต้องเจิ้งเส้าชิวเท่านั้น ก็ไม่อยากเปรียบเทียบครับ เพราะมีความลำเอียงแหงมๆ แต่ถ้าให้ว่ากันตามเหตุผลนะ ชอลิ้วเฮียงแบบพี่เจิ้งจะดูองอาจกว่า และดูฉลาดกว่าด้วย อันนี้จะชำแหละอย่างลึกให้ฟังตอนหลังนะครับ อันนี้เอาคร่าวๆ ก่อนว่า พี่เหมียวแกเป็นชอลิ้วเฮียงได้น่ะครับ เล่นได้ดีในแบบของเขาสามารถรับช่วงต่อจากพี่เจิ้งได้ก็แล้วกัน

ในขณะที่ตัวละครอื่นๆ ก็คัดมาไม่เลวล่ะครับ รายที่ผมชื่นชอบที่สุดและแทบจะปรบมือเลยตอนเห็นพี่แกก็คือ บทนักฆ่าหนึ่งหยดแดงแห่งตงง้วน หรือตงง้วนเจ๊กเตี้ยมอั้ง ที่ได้ฮุยเทียนซือมาแสดง ผมว่าไม่มีใครเหมาะกับบทนี้เท่าแกแล้วนะ สมัยอ่านนิยาย พอดูบุคลิกของเจ๊กเตี้ยมอั้งก็เห็นหน้าแกแว่บขึ้นมาทันทีครับ ต้องนี่เลยหน้าเหี้ยมเย็นชา ใส่ชุดดำแล้วขึ้น ร่างสูงโปร่ง

นี่แหละโว้ย พี่เจ๊กเตี้ยมอั้งของผม สุดยอดดดดดดดดดดดดดด

นี่ถือเป็นตัวละครที่แคสมาได้ดีที่สุดของตอนนี้ครับ (และสำหรับบทเจ๊กเตี้ยมอั้ง นี่คือคนที่เหมาะสมที่สุด ตลอดกาลนานเทอญเลยทีเดียวเชียว) นอกนั้นก็ถือว่าเรื่อยๆ เริ่มจากนางเอกผู้ล่วงลับอย่างองเหม่ยหลิงที่มาเป็นนางเอกของเรื่องนะครับ สาวจอมแก่นตามสไตล์เธอนั่นแหละ เข้าคู่กับเฮียเหมียวได้ดี ส่วนสามสาวโซวย่งย้ง ซ่งเตี๊ยมยี้ ลี้อั้งซิ่วบทก็โดนกลืนไปเยอะครับ ย่งย้งนี่แทบจะหายไปเลยล่ะ

ตามด้วยบท โอวทิฮวยที่ขาดไม่ได้เด็ดขาดสำหรับหนังชุดนี้ ซึ่งได้ Chen Wing Chun มารับบทนะครับ ก็ถือว่าสอบผ่านพอได้ แต่ก็ยังสู้สมัยอู้ม่งต๊ะไม่ใคร่จะได้เท่าไหร่ แต่ก็ไม่เป็นปัญหาครับ เพราะเขาทำคะแนนได้มากทีเดียวตอนเข้าคู่กับพี่ชอ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนไล่จีบเกาอานน้ำ (Yueng Pan Pan) ที่แม้มันอาจจะแหม่งๆ ไปบ้างนะครับ เพราะตามปกติพี่ทิฮวยแกจะวิ่งหนีอานน้ำมากกว่า แต่นี่ดันวิ่งตาม ทว่าถึงอย่างนั้นมันดันดูเนียนน่ะครับ เพราะ Wing Chun ทำได้ดีและทำให้เราเชื่อว่าเขารักเกาอานน้ำจริงๆ ส่วนอานน้ำเองก็ดีครับ สื่ออารมณ์กับทิฮวยได้เฉียบ เพียงแต่ตอนท้ายเรื่องของทั้งสองออกจะคลุมเครือไปหน่อย เสียดายนิดๆ ครับ ทั้งๆ ที่ธีมของสองคนนี้โดนเน้นอยู่ตลอดทั้งเรื่อง

นอกจากนี้ก็ยังมีเยิ่นต๊ะหัว ในบทคุณชายง้วนซุ่ยฮุ้นผู้องอาจอีกคน ซึ่งพี่เยิ่นแกถนัดบทนี้อยู่แล้วครับ ดูดีมากเลยล่ะ

แต่รายที่ผมปลื้มๆ มากๆ คือ กงฉือเอินครับ ในบทหวังเจินเจิน ศิษย์น้องของเกาอานน้ำที่มาแอบชอบชอลิ้วเฮียงด้วยอีกคน แฮ่ๆ สมัยนั้นน่ารักโคตรๆ น่ะครับ น่าร้ากมากๆ

ครับ เรื่องดารานั้นสบายๆ หายห่วงได้ ด้านเนื้อเรื่องนั้น มันก็ลื่นดี แต่ยังไม่เฉียบขาดเต็มที่ บางส่วนยืดไปหน่อยน่ะครับ อย่างช่วงกลางนี่เรื่องวนไปเวียนมาเลยออกจะน่าเบื่อบ้าง แต่นั่นยังไม่หนักเท่ากับบุคลิกของพี่ชอนี่แหละ

ก็เข้าเรื่องที่ผมเกริ่นไว้นะครับ จุดที่ผมบอกว่าชอเวอร์ชั่นพี่เหมียวนี่สู้เวอร์ชั่นพี่เจิ้งไม่ได้ ส่วนหนึ่งมาจากการเขียนบทที่กำหนดสไตล์ชอลิ้วเฮียงให้เป็นอีกแบบหนึ่ง อันนี้ผมไม่โทษพี่เหมียวครับ แกแสดงดี แต่บทมันออกจะเป็นพี่ชอในแบบเพิ่งสิ้นกลิ่นน้ำนมมากไปหน่อย ช่วงแรกพอไหว แต่ช่วงหลังนี่พี่ชอผมพลาดแล้วพลาดอีก ไอ้พลาดไม่ว่ามีการอาละวาดอะไรแปลกๆ ด้วย ตอนแรกนึกว่าแกจะแกล้งพลาดครับ แต่ที่ไหนได้พลาดจริง แล้วยังมีหน้าตาหงุดหงิดอีกนะ คือโคตรผิดวิสัยชอลิ้วเฮียงอ้ะครับ ไอ้พลาดนี่ก็ผิดแล้ว ยังอุตส่าห์มีหงุดหงิดไม่พอใจอีกต่างหากแน่ะ อันนี้ไม่ฉ่าย ไม่ฉ่าย ไม่ช่ายพี่ชอเท่าไหร่น้าจ้ะ

นี่แหละครับ จุดที่เลยออกจะหงุดหงิดไปหน่อย แต่ถ้าพอทำใจประมาณว่านี่เป็นพี่ชอสไตล์ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ยังหนุ่มเด็กๆ อยู่ก็พอทำเนาน่ะ แต่ก็อย่างที่บอกครับ จริงๆ เรื่องราวมันแค่ 30 ตอนก็พอ แต่นี่ดันยืดวนๆ อยู่ได้เลยน่าเสียดายอยู่บ้าง

ก็ทำใจนิดนึงครับ เรื่องการยืดและเรื่องบุคลิกที่ไม่ค่อยจะใช่พี่ชอเท่าไหร่ ถ้าข้ามๆ อันนี้ไปได้หนังก็สนุกครับ ยำได้ไม่เลว (อย่างที่บอกครับ หนังสมัยก่อนมันยำมันแต่งเอง แต่ทำไมมันสนุกกว่าสมัยนี้ ไม่เข้าใจเลยแฮะ ) ฉากบู๊ก็จัดว่าดีครับ เครื่องแต่งกายก็สวยงามไม่เลวเหมือนกัน หรือฉากภายในวังค้างคาวก็น่าจดจำดีครับ ดูสมเป็นวังค้างคาวแบบที่จินตนาการไว้ในระดับหนึ่งเลยล่ะ

เอาล่ะ ถึงตรงนี้ก็สรุปรวบยอดนะครับ ผมยังคงชอบชอลิ้วเฮียงสไตล์พี่เจิ้งเส้าชิวมากกว่าอยู่ดี แต่ก็พูดได้เต็มปากเหมือนกันครับว่าชอลิ้วเฮียงภาคถล่มวังค้างคาวนี่คุ้มค่าที่จะดู สนุกและน่าติดตามในระดับหนึ่ง ไม่ผิดหวังที่รอดูครับ เพียงแต่อย่าเอาไปเปรียบกับฉบับพี่เจิ้งก็แล้วกัน ทีนี้หากท่านชอบตัวละคร ชอลิ้วเฮียง ก็น่าลองชมหนังเรื่องนี้ครับ แม้ตัวตนในเรื่องจะไม่ค่อยตรงตามนิยายก็เถอะ แต่ก็ไม่ได้เหลวไหลจนเกินงาม

สรุปได้ว่า ดูเถอะครับ เป็นหนังจีนชุดกำลังภายในสนุกๆ อีกชุดที่คอหนังจีนน่าจะชื่นชอบ …

เกือบสามดาวครับ

Star22

(7.5/10)

 

โฆษณา