รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

City of the Living Dead (1980) ซอมบี้บุกนิวยอร์ค

1363799787

ผลงานการกำกับของ Lucio Fulci ครับ เจ้าพ่อหนังสยองแนวลาบเลือดที่มีชื่ออีกคนในวงการหนังอิตาลีนะครับ คราวก่อนผมแนะนำหนังสยองแบบซ่อนเงื่อนที่ไม่เน้นแหวะ แต่เน้นการตามปมที่ซับซ้อนชวนสงสัย ทว่ากับเรื่องที่ผมกำลังจะเล่านี้ บอกได้เลยครับว่ามันสยองกว่า แหวะกว่า ขนาดที่ผมดูแล้วยังอึ้งไปเหมือนกัน

เรื่องราวสยองที่เริ่มต้นในเมือง ดันวิช (Dunwich) เมื่อบาทหลวงวิลเลี่ยม โทมัส (Fabrizio Jovine) ตัดสินใจแขวนคอตายตรงประตูสุสาน ซึ่งประจวบเหมาะว่าในสุสานนั้นคือจุดที่เรียกว่า “ปากประตูนรก” พอดี ทำให้ความชั่วร้ายหลุดออกมา ศพคืนชีพ ซอมบี้ลุกขึ้นมาฆ่าคน และเจ้าซอมบี้พวกนี้ยังมีพลังมากมาย เช่นมีพลังโทรจิตเป็นต้น

อีกด้านหนึ่ง สาวน้อยพลังจิต แมรี่ วู้ดเฮาส์ (Catriona MacColl) ก็สัมผัสถึงพลังชั่วร้ายนี้ได้ จนทำให้เธอสิ้นลมไปชั่วขณะ ทว่าๆ ใครต่อใครดันคิดว่าเธอตายไปแล้วก็เลยฝังเธอ โชคดีที่ ปีเตอร์ เบลล์ (Christopher George) นักข่าวหนุ่มได้ผ่านไปตรงนั้นและช่วยเธอออกมาได้ แมรี่เลยเล่าเรื่องให้เขาฟัง ทั้งสองเลยต้องรีบมุ่งหน้าไปเมืองดันวิชเพื่อหยุดวิกฤตินี้ให้ทัน ก่อนพลังอำนาจนั้นจะแผ่ซ่านออกจากเมือง

โอ้ว หนังสยองแรงครับ ท่านอยากเห็น (หรือไม่อยากเห็น) อะไรบ้างล่ะ เลือดเลอะเทอะ อวัยวะภายในทั้งหลาย หรือศพหน้าเละ พายุหนอน ฯลฯ จัดเต็มครับ โดยเฉพาะฉากกระชากหัวจนเห็นสมองหรือฉากอวัยวะภายในทะลักนี่เล่นเอาเฮือกไปเหมือนกัน สยองแหวะมากจริงๆ ใครไม่ชอบหนังตือฮวนแบบนี้แนะนำว่าอย่าดูครับ มีหวังรับไม่ได้ ไม่แปลกใจเลยที่หลายประเทศแบน (อย่างเยอรมันนี่ก็แบนเรื่องนี้ไป 20 ปีน่ะครับ)

สำหรับผมแล้วยังจำได้ติดตากับฉากที่หญิงสาวคนหนึ่งโดนพลังจิตของเจ้าปีศาจมันเล่นงาน ตอนแรกเธอก็แค่เลือดออกจากดวงตาครับ แต่หลังๆ ถึงขั้นอ้วกออกมา… ไม่ได้แค่อ้วกออกมาเป็นเลือดนะครับ แต่มันดันเอาอวัยวะภายในทะลักออกมาแบบจะๆ ตาคนดู… ผมถึงแก่ความอึ้งก็ฉากนี้แหละครับ มันสยองรุนแรงซะเหลือเกิน

แต่ถ้าคุณรับความสยองพวกนี้ได้ (หรือไม่ก็ฟาสฟอร์เวิร์ดข้ามๆ ไปซะ) แล้วดูที่เนื้อหานะครับ จะพบว่ามันก็สนุก น่าติดตามไม่เลวเหมือนกัน ตอนเปิดเรื่องมาก็ทิ้งปมทิ้งคำถามที่น่าสนใจเอาไว้ว่ามันกำลังเกิดอะไรขึ้น ระหว่างนั้นก็เป็นการสางปมลึกลับของพวกพระเอกนางเอก ก่อนตอนท้ายที่ต้องมาลุ้นกันไปว่าจะสยบปีศาจไหวไหม ก็ถือเป็นหนังสยองปราบผีที่ไม่เลวครับ แม้เนื้อเรื่องอาจไม่ซับซ้อนอะไร แต่ก็เดินเรื่องได้ค่อนข้างน่าติดตาม และหนังก็เสิร์ฟความน่ากลัวให้แบบจัดเต็มจริงๆ

City-of-the-Living-Dead-1980-01-18-20

แต่ที่ออกจะติดใจหน่อยก็คือ ดนตรีตอนฉากไคลแม็กซ์น่ะครับ ฉากที่เหล่าผู้รอดชีวิตเผชิญหน้ากับปีศาจรอบสุดท้าย เพลงมันออกแนวนิ้งหน่องเหมือนเพลงที่เปิดตามงานนิทรรศการหรือรายการท่องเที่ยวยังไงก็ไม่รู้ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกนะครับ หนังของ Fulci นี่หลายเรื่องแล้ว อย่างเรื่อง Zombie นั่นก็เป็นเพลงทำนองเหมือนที่รายการแผ่นดินธรรมแผ่นดินทองชอบเอามาเปิดน่ะครับ ตอนฟังก็งงเหมือนกัน ฉากซอมบี้บุกแท้ๆ ไหงดนตรีออกแนวนั้น

แต่ถ้านึกย้อนไปก็อดแปลกใจไม่ได้อีกเหมือนกัน เพราะผมว่าหนังพวกนี้มันต้องมาก่อนน่ะครับ (ตั้งแต่ปี 1979 นี่) แสดงว่าดนตรีเหล่านี้เกิดขึ้นครั้งแรกจากหนังสยองก่อน แล้วมันก็งงตรงที่ว่าบ้านเราไหงเอามาทำเป็นดนตรีประกอบรายการธรรมะได้ล่ะเนี่ย เออ อันนี้ยอมรับว่างงจริงๆ นะครับ

สรุปว่าตัวหนังก็สยองจริงจังครับ แหวะน่ากลัวมากๆ ถ้าหากคุณชอบแนวหนังลาบเลือดก็น่าจะโอเคครับ อ้อ และสำหรับคนที่คุ้นๆ ชื่อเมืองดันวิชว่ามันเป็นเมืองจากนิยายของ H.P. Lovecraft ใช่หรือไม่ ก็ขอตอบว่าทั้งใช่แล้วไม่ใช่ครับ เพราะชื่อเมืองนั้น Fulci ขอยิมมาจากนิยายของ Lovecraft จริง แต่เป็นการยืมชื่อมาใส่ในหนังเพื่อระลึกถึง Lovecraft เท่านั้น แต่ไม่ได้หมายความว่าเมืองในหนังนั้นคือเมืองเดียวกับในนิยายน่ะครับ

และตามปกติแล้ว ผู้กำกับหนังสยองดังๆ มักจะต้องมีไตรภาค (แบบไม่เกี่ยวเนื่องทางเนื้อเรื่อง แต่เกี่ยวกันทางแนวหนัง) และสำหรับเรื่องนี้ก็ถือเป็นหนังเรื่องแรกของไตรภาค Gates of Hell trilogy หรือไตรภาคหนังว่าด้วยประตูนรกของ Lucio Fulci นั่นเอง สำหรับอีก 2 เรื่องก็คือ The Beyond และ The House by the Cemetery ครับ ซึ่งไว้ผมจะเอามาเล่าต่อไปนะครับ

Fulci เองก็โผล่มารับเชิญแบบไม่ลงเคริตในบท ดร. โจ ทอมป์สัน หมอที่ชันสูตรศพเอมิลี่ด้วย

ถือเป็นหนังสยองถึงขีดขั้น (หรืออาจเกินขีดไปสำหรับหลายคน จนไม่แปลกใจว่าทำไมหนังถึงได้เรต X ไปครอง เพราะมันสยองจนห้ามเด็กดูกันเลยทีเดียว) หนังทำได้น่ากลัวแต่ก็น่าติดตามไปในเวลาเดียวกัน ใครชอบหนังแนวคงไม่ผิดหวังครับ

และชื่อหนังเป็นภาษาอิตาลีคือ Paura nella città dei morti viventi ครับ

สองดาวกว่าๆ ครับ

Star21

(6.5/10)

โฆษณา