รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

The Grudge 3 (2009) โคตรผีดุ 3

8f761a446e5d0a5454f0f59db39ceb464f82e760

ที่อเมริกานั้นเขาทำออกมาลง DVD โดยตรงไปเลย ไม่มีการเข้าโรงแต่อย่างใดครับ ก่อนดูก็พลางทำใจร่มๆ ไม่ไปคิดมากกับการสานต่อเรื่องราว ที่เดาๆ ว่ามันน่าจะออกแนว “ดันทุรัง” เป็นที่ตั้ง เพราะยิ่งทำก็ยิ่งพยายามยืดเรื่องครับ เหมือนพวกศุกร์ 13 หรือนิ้วเขมือบนั่นแหละ หาเรื่องให้ผีเป็นอมตะเข้าไว้แล้วก็ทำออกมาโกยเงินไปเรื่อยๆ

ภาคนี้เปลี่ยนคนกำกับครับ เป็น Toby Wilkins อดีตคนทำเอฟเฟกต์ที่ผันตัวมาเป็นผู้กำกับ ผลงานที่น่าพูดถึงของเขาก็ได้แก่หนังสยองทุนไม่สูงแต่ได้คำชมไปพอตัวเรื่อง Splinter แต่สาเหตุจริงๆ ที่ทำให้ทีมงานเลือกเขามาทำก็เพราะนายคนนี้เคยทำหนังสั้นออกมาเรื่องหนึ่งครับ ชื่อว่า Tales from the Grudge แค่ชื่อก็น่าจะรู้นะครับว่าเกี่ยวกับอะไร ซึ่ง Wilkins ทำออกมาโดยได้แรงบันดาลใจจากหนัง The Grudge ฉบับหนังใหญ่ของมะกันนั่นเอง ซึ่งผลที่ได้ออกมาก็ได้ใจทีมงาน โดยเฉพาะ Takashi Shimizu ผู้กำกับเจ้าตำรับแห่ง Ju-On ที่มองว่าผู้กำกับหนุ่มคนนี้น่าจะรับช่วงต่อทำ Ju-On ภาคมะกันจากเขาได้

จริงๆ แล้วตอนแรก คนกำกับก็ยังจะเป็น Shimizu นั่นแหละครับ แต่ไปๆ มาๆ เขาก็เกิดอิ่มตัวแล้วก็อยากนั่งเก้าอี้อำนวยการสร้างแทนแล้วก็อยากทำหนังเรื่องอื่นๆ ด้วย ก็เลยส่งไม้ให้ Wilkins กำกับต่อ ทำให้ The Grudge 3 กลายเป็นหนังในตระกูล Ju-on เรื่องแรก ที่ไม่ได้กำกับโดย Shimizu (ที่ผ่านมา 6 เรื่องนี่แกทำคนเดียวเลยครับ)

สำหรับเนื้อหาก็ต่อจากภาคก่อน กับการกลับมาของแม่ผีสาวจอมแค้น (และชอบคลานมาฆ่า) นามว่าคายาโกะ (เปลี่ยนคนแสดงใหม่เป็น Aiko Horiuchi หลังจากที่ตอนก่อนๆ บทนี้จะผูกขาดโดย Takako Fuji) กับลูกชายหน้าวอกที่ชื่อโทชิโอะ (นี่ก็เปลี่ยนคนเล่นครับ จาก Yuya Ozeki มาเป็น Shimba Tsuchiya) หลังจากตอนจบภาคที่แล้ว เราก็จะได้เห็นเป็นเลาๆ นะครับ ว่าวงจรสยองได้ทำการเปลี่ยนที่สิงสถิตย์ใหม่ จากบ้านสยองในญี่ปุ่น มาเป็นอพาร์ตเมนท์ในชิคาโก้แทน และคนที่รอดชีวิตจากคราวก่อนอย่าง เจค (Matthew Knight) ก็โดยคำสาปจนไปไม่รอดอีกราย

ข่าวการตายของเจคดังไปจนถึงญี่ปุ่นครับ ไปถึงหู นาโอโกะ (Emi Ikehata) น้องสาวแท้ๆ ของแม่ผีสาวคายาโกะ เธอจึงตัดสินใจเดินทางไปอพาร์ตเมนท์แห่งนั้น เพื่อช่วยเหลือคนที่ตกเป็นเหยื่อพี่สาวของเธอ ซึ่งเธอนั้นมาพร้อมวิธีการปราบคายาโกะครับ… แต่คุณลองเดาเล่นๆ สิครับว่ามันจะปราบได้จริงหรือเปล่าล่ะ

ถือเป็น The Grudge ที่มีรสชาติเปลี่ยนไปจริงๆ ครับ งานนี้ออกแนวอเมริกันของแท้ เพราะการฆ่าของคายาโกะนั้นออกแนวโหดกว่าเดิม เพราะของเก่านั้นจะแค่ให้เราเห็นคนโดนเธอไล่ตาม ก่อนจะจบแบบให้ไปคิดเอาเองว่าเธอปลิดชีพพวกเขาอย่างไร และส่วนใหญ่สภาพศพก็จะออกแนวตกใจช็อกตายซะล่ะมากกว่า (ยกเว้นบางรายที่โดนหนักแบบ ดึงกรามไปอะไรทำนองนั้นน่ะครับ อึ๊ย นึกถึงแล้วยังสยองอยู่ )

แต่กับฉบับนี้ เจ๊แกเล่นถึงเลือดหนักกว่าเดิมมากครับ ประเภทหักแขน หักคอ เลือดสาดกันไปเลย (สงสัยเจ๊แกจะไปเรียนรู้มาจากพวกพี่เจสันแล้วก็พี่เฟรดดี้นะเนี่ย) ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วผมว่ามันทำให้เอกลักษณ์ของคายาโกะหายไปเลยนะครับ คือมันไม่ใช่คำสาปสยองแบบเดิมๆ แต่กลายเป็นหนัง Slasher ไปเรียบร้อย

ดังนั้นก็ต้องลองตั้งคำถามกับตัวเองนะครับว่าชอบไหมเอ่ยกับ Ju-On กลิ่นเบอร์เกอร์แบบเต็มขั้น ส่วนคนที่ชอบแบบเก่าๆ (อย่างผมเนี่ย ชอบครับ แบบญี่ปุ่นๆ มันสยองหลอนๆ ดี) ก็คงต้องทำใจสักนิด เพราะคนทำก็ไม่ใช่ญี่ปุ่นน่ะครับ สไตล์ก็ต้องออกมาคนละแนวทางกันอยู่แล้ว เมืองมะกันน่ะชอบโหดๆ เลือดๆ ก็เลยต้องใส่เลือดๆ ลงไปตามกระแสความนิยม

แต่ถ้าถามว่าน่ากลัวไหม… ก็น่ากลัวแบบ Ju-On น่ะครับ คายาโกะจะค่อยๆ ตามไปสร้างความตายให้กบใครก็ตามที่เข้ามาข้องเกี่ยวกับอพาร์ตเมนท์ ด้านบรรยากาศสยองนั้นไม่มากเท่าของเก่าๆ ครับ ไม่หลอนไม่ชวนผวาเท่า แต่ก็ยังจัดว่าน่ากลัวอยู่นะ คนขวัญอ่อนดูก็คงตกใจได้ไม่ยากล่ะครับ

ดาราในเรื่องก็หน้าใหม่มาทั้งดุ้น ยกเว้น Shawnee Smith ที่คอหนังสยองน่าจะจำเธอได้จาก Saw 2 ก็มารับบทเป็น ดร.ซัลลิแวน จิตแพทย์ที่ดูแลเจคตอนต้นเรื่อง แล้วในที่สุดเธอก็ต้องมาเจอกับเรื่องสยองด้วยตนเองในเวลาต่อมา แต่ถ้าว่ากันถึงการแสดงแล้วไม่มีใครเด่นเลยนะครับ อันนี้แปลกมาก มันนิ่งอ้ะ เหมือนเป็นเกรดบีไปแล้วน่ะครับ แต่ถ้าถามว่ามีสวยไหม ก็ตอบให้นิดๆ ว่ามีครับ Johanna E. Braddy ที่เล่นเป็น ลิซ่า น้องสาวเจ้าของอพาร์ตเมนท์น่ะครับ ก็น่ารักดีเหมือนกัน หรือ Ikehata ในบทน้องคายาโกะ ก็ดูสวยไปอีกแบบครับ (แต่อาจจะซูบไปหน่อยนะ)

เอาล่ะครับ อันนั้นพูดถึงหนังแบบรวมๆ นะครับ ทีนี้ขอบ่นเป็นการส่วนตัวนิดครับ ว่าเจ๊คายาโกะกับครอบครัวภาคนี้ออกจะเหลิงในอำนาจมากไปหน่อยแล้วนะครับ คือ พวกพี่แกอาละวาดแบบตามสบายใจเฉิบไปเลย นึกจะทำอะไรก็ทำ นึกจะสิงใครก็สิง ฆ่าดะไปหมด แล้วที่สำคัญคือมีการทำงานเป็นทีมเลยนะครับ ผีคายาโกะ ผีสามีคายาโกะ ผีลูก ช่วยกันแท็คทีมหาเรื่องฆ่าคนไปทั่ว ดูไปก็รู้สึกว่ากฎแห่งคำสาปเดิมๆ มันถูกแหกยังไงก็ไม่ทราบ ความขลังบางอย่างเลยหายไป

ครับ ก็ไม่ใช่ตำนานสยองคำสาปจูออนที่น่าพอใจนัก ก็รู้ๆ กันอยู่น่ะครับว่ามันก็อ่อนลงตามลำดับ ภาคญี่ปุ่นน่ะขวัญผวาสุดแล้วล่ะครับ ดังนั้นถ้าใครมองว่าภาคญี่ปุ่นนั้นไม่น่ากลัวมาแต่ไหนแต่ไรแล้วล่ะก็… ภาคนี้อาจจะกลายเป็นหนังธรรมดาอีกเรื่องสำหรับคุณไปเลยก็ได้

แต่ถ้าติดตาม Ju-On มานาน จะตามมาดูต่ออีกสักตอนก็ไม่เสียหายครับ เสียแค่เงินเท่านั้นเอง… แต่ถ้าเลือกได้ ไม่ต้องเสียก็ได้นะครับ

ดาวครึ่งครับ

Star12

(5/10)