รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

The Game (1997) เกมตาย ต้องไม่ตาย

1368766588-TheGame199-o

หนังเรื่องนี้ระทึกสุดยอดจริงๆ ครับ!

ผมเชื่อว่าคอหนังส่วนใหญ่น่าจะได้ชมกันไปเกือบหมดแล้วน่ะนะครับ แต่ถ้าใครยังล่ะก็เห็นทีจะต้องบอกว่าหนังเรื่องนี้ Highly Recommended เลยทีเดียวล่ะครับ

ตัวเอกของเรื่องชื่อนิโคลัส แวน ออร์ตัน (Michael Douglas) นักธุรกิจระดับมหาเศรษฐีที่วันๆ ไม่ชอบสุงสิงกับใคร เอาแต่ทำงาน ปั้นหน้าเครียด ขนาดน้องชายตัวเอง (Sean Penn) ก็ยังไม่ค่อยยอมสนใจติดต่อ สอบถามทุกข์สุขแต่อย่างใด

แล้ววันหนึ่งคอนราจ น้องชายของเขาก็เดินทางมาพร้อมบอกว่าเขาได้เตรียมของขวัญไว้ให้นิโคลัส เป็นของขวัญที่พิเศษสุดๆ แต่มีข้อแม้ว่านิโคลัสต้องเดินทางไปติดต่อบริษัทที่ชื่อ CRS แค่นั้นเขาก็จะได้รับของขวัญที่คอนราจย้ำว่า “มันจะทำให้ชีวิตของพี่… สนุกขึ้น”

นิโคลัสก็ตัดสินใจลองดูครับ เดินทางไปยัง CRS ก็ได้เจอกับ จิม ไฟน์โกลด์ (James Rebhorn) แผนกต้อนรับที่พานิโคลัสทัวร์บริษัท แต่ไม่บอกรายละเอียดอะไรเลยว่า CRS เป็นบริษัทประเภทไหน ซ้ำยังขอให้นิโคลัสรับการทดสอบแปลกๆ มากมายหลายอย่างโดยไม่อธิบายว่าทดสอบไปเพื่ออะไร ก่อนจะให้นิโคลัสกลับบ้านท่ามกลางความงุนงง ว่าเขาไปเสียเวลาทำอะไรกันแน่…

แต่หารู้ไม่ครับ ว่าวินาทีแรกที่เขาก้าวเข้าไปใน CRS และเซ็นต์ชื่อยอมรับการบริการของบริษัท… เขาก็จะได้พบกับการบริการที่เปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล

คนที่ดูแล้วย่อมเข้าใจครับว่าทำไมผมบอกเนื้อเรื่องได้แค่นี้ เพราะเนื้อหาถัดจากนั้นต้องตามไปดูเองครับ บอกได้คร่าวๆ ว่าจู่ๆ ชีวิตของนิโคลัสก็เจอกับเรื่องแปลกๆ สารพัดแบบ บางเรื่องถึงขั้นคอขาดบาดตายเลยทีเดียว

คนดูอย่างเราๆ ก็ลุ้นกันเต็มพิกัดล่ะครับ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับนิโคลัสกันแน่ ดูไปก็ลุ้นไป บอกได้เต็มปากครับว่าคอหนังระทึกขวัญ สืบสวนคลายปมไปทีละเปลาะ ชอบหนังที่ดูแล้วทำให้ตื่นเต้นพร้อมกับการไขปริศนารับรองว่าเรื่องนี้ต้องเข้าไปนั่งในอ้อมอกอ้อมใจของท่านแน่นอนครับ

กระผมเองสมัยเข้าโรงก็อยากดูด้วยเหตุผลว่า กำกับโดย David Fincher ที่สร้างสรรค์ของดีอย่าง Seven มาก่อน และชอบหนังซ้อนปมแบบนี้อยู่แล้วด้วยน่ะครับ ก็เดาๆ อยู่ว่าน่าจะชอบ พอดูเสร็จเท่านั้นแหละ เข้าขั้นชอบมากในทันที แน่จริงๆ ครับพี่ David

นักแสดงในเรื่องก็คัดมาดีนะครับ ตั้งแต่ Douglas ที่เหมาะมากๆ กับบทคนรวยแต่เห็นแก่ตัว ไม่สนใจใคร ซ้ำยังเจ้าอารมณ์อีกต่างหาก ซึ่งในเรื่องนี้พี่แกแสดงนำเดี่ยวก็ว่าได้ครับ คนอื่นแค่มาสมทบซะล่ะมากกว่า ไม่ว่าจะ Penn ที่โผล่แค่สามสี่ฉาก, Deborah Kara Unger ในบทสาวเสิร์ฟที่เข้ามาพัวพันกับชีวิตของนิโคลัสในระหว่างที่เขากำลังเจอกับ “เดอะ เกม” และ Armin Mueller-Stahl ดารารุ่นเก๋าอีกคนกับบทนักธุรกิจที่โดนนิโคลัสไล่บี้ในตอนต้นเรื่อง แต่ละคนแม้จะโผล่ไม่มากแต่ก็ไม่เลวครับ เพียงแต่อาจจะไม่เด่นถึงขั้นขโมยซีนเท่านั้นเอง

The-Game-michael-douglas-32936481-3000-1997

หนังครบครับ ทั้งความสนุกตื่นเต้นระทึกขวัญแบบเต็มสูบ ช่วงต้นๆ อาจช้าๆ หน่อย แต่พอนิโคลัสไป CRS เท่านั้นแหละ ความสนุกเริ่มไหลมาทันที ด้านสาระก็มีไม่ใช่น้อยเช่นกันครับ

อ้า แต่ถ้าพูดถึงตรงนี้มันจะสปอยล์ได้เน้อ ดังนั้นใครยังไม่ได้รับชมอย่าเพิ่งอ่านข้อความที่อยู่ในดอกจันนี้ข้างล่างนี้ก็แล้วกันนะครับผม

 

*****************************

เข้าเขตสปอยล์

ผมชอบสาระดีๆ ที่หนังสื่อครับ มันตรงไปตรงมาเลยว่า ตัวเอกอย่างนิโคลัสนั้นเป็นคนที่มีฐานะก็จริง แต่ก็ตัดสินใจแยกตัวจากสังคม จนไม่มีเพื่อน ไม่มีใครเลย เวลามีปัญหาอะไรก็ใช้พระเดชเป็นหลัก สนแค่เรื่องวัตถุ และละเลยเรื่องจิตใจของคนจนหมดสิ้น

ใครได้ดูมาแล้วก็คงทราบว่า เจ้าเกมที่ CRS จัดให้เขาเล่นนั้น ก็มีจุดประสงค์ให้เขาปรับเปลี่ยนชีวิต โดยการจัดให้เขาเจอกับวิกฤติครั้งใหญ่ เจอปัญหารุมล้อมสารพัด เพื่อกดดันให้นิโคลัสเริ่มเปิดใจ จำต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นทีละน้อยๆ และสอนให้เขาได้รู้ว่าการมีชีวิตอยู่ตามลำพังนั้น มันจะแย่แค่ไหนยามที่เขาต้องเจอปัญหา

จริงนะครับ ชีวิตคนเรายามเกิดปัญหา แม้ว่าควรยึดหลักตนเป็นที่พึ่งแห่งตน แต่เอาเข้าจริงแล้ว หากมีเพื่อนที่ดี มีญาติมิตรที่จริงใจคอยช่วยเหลือให้คำแนะนำปรึกษา ปัญหาที่ว่ามันก็จะบรรเทาความรุนแรงลงได้

เอาแค่ปัญหาที่เราอาจมองว่าเป็นเรื่องเล็กๆ อย่าง เราเจอคนหลงทาง หรือคุณป้าสวมแว่นคนหนึ่ง เดินงกๆ มาถามเราตรงป้ายรถเมล์ว่า “อยากไปเกษตรน่ะจ้ะ ไปสายไหนได้บ้างจ้ะ”

เชื่อไหมครับว่าคำตอบสั้นๆ อย่าง
“สาย 39 59 126 ครับป้า”
แค่นี้ก็ทำให้คนถามคลายความกังวลในใจไปได้อย่างมากเลยทีเดียวนะครับ
มีความสุขทั้งคนถามและคนตอบเลยล่ะครับ

thegame-david-fincher-2

สิ่งเล็กๆ แบบนี้มันทำให้เราไม่อ้างว้าง ไม่โดดเดี่ยว มันเป็นเหมือนพนักพิงที่มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้ด้วยใจครับ… ใจต่อใจ

หรือการแสดงออกต่อกัน แม้จะอยู่ในสภาวการณ์แย่ขนาดไหน มันไม่จำเป็นเลยครับว่าเราต้องถมึงทึงเครียดขึงกัน เราคุมอารมณ์ให้ตอบสนองต่อสิ่งต่างๆ ได้เสมอ บางครั้งอาจต้องพยายามมากหน่อย แต่มันเป็นความพยายามที่ก่อประโยชน์ครับ ฝึกความอดทนทางจิตใจได้ สร้างความสบายใจดี ดีจะตายน่ะว่าไหมครับ

นี่แหละครับ ที่นิโคลัสได้เรียนรู้

เรียนรู้ว่า เราไม่ใช่ศูนย์กลางของจักรวาล

เรียนรู้ว่า เมื่อเราให้แล้ว เรามักได้รับเสมอ

เรียนรู้ว่า ปัญหาจะเบาลงอย่างน่าประหลาด หากเรามีคนช่วยแบ่งเบา

เรียนรู้ว่า อดีตที่เลวร้าย ไม่ได้มีไว้ให้จำหรือแค้น
แต่มีไว้สอนให้เราแกร่ง และรู้จักการให้อภัย

เรียนรู้ว่า ทุกคนในโลก เป็นมิตรกับเราได้ ถ้าเราต้องการ

เรียนรู้ว่า ตัวเราเองสามารถปรับปรุง เปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้นได้
พัฒนาได้เสมอ ขอเพียงเราตระหนักและลงแรงเปลี่ยนตัวเองอย่างตั้งใจ

the-game

เกมนี่ เปลี่ยนชีวิตได้จริงๆ ครับ…

แม้ในโลกแห่งความจริง จะไม่มี CRS แต่ผมว่าเราก็เผชิญหน้ากับเกมเปลี่ยนชีวิตอยู่ตลอดนะครับ

ปัญหาแต่ละอย่างที่พุ่งตรงมาหาเรา ก็มาเพื่อให้เราได้เรียนรู้ชีวิตมากขึ้น มีความอดทนและเข้มแข็งมากขึ้น มันทดสอบ และชี้ทางให้เราเห็นตัวเองมากขึ้น… เราก็อย่าเสียโอกาสที่จะใช้มันสอนตัวเราแล้วกันนะครับผม

เพราะถ้าเรายังดื้อดึง ไม่เปลี่ยน… บทสรุปของเกมในชีวิตเรา อาจลงเอยไม่สวยงามแบบนิโคลัสก็ได้

หมดเขตสปอยล์

*****************************

ย้ำอีกครั้งครับ ถ้าดูแล้วผมว่าดูซ้ำก็ยังสนุกนะ แต่ถ้ายังก็ดูได้เลยครับ หนังดี มีสาระ มีอะไรให้เก็บไปคิด

เป็นหนังอีกเรื่องที่ช่วยให้ผมงอกเงยทางความคิด และเติบโตทางจิตใจได้ โดยไม่ลืมที่จะตอบสนองความสนุกตื่นเต้นแบบเต็มสูบ

สามดาวเต็มสิครับ งานนี้

Star31

(8/10)

Advertisements