รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Fathers’ Day (1997) 2 พ่อเทียมกวนกลิ้ง

1365408938

หนังตลกที่เอา 2 ดาราขายฮาแห่งยุค 90 อย่าง Robin Williams และ Billy Crystal มาเจอกันครับ

เรื่องเริ่มต้นเมื่อ สก็อต แอนดรูว์ (Charlie Hofheimer) วัยรุ่นหนุ่มที่กำลังหลงสาวคนหนึ่งแบบหัวปักหัวปำ หลงมากขนาดกล้าโต้เถียงกับพ่อ และหนีออกจากบ้านเพื่อตามเธอกับเพื่อนๆ ไป และนั่นก็ทำให้ คอลเลตต์ (Nastassja Kinski) ผู้เป็นแม่ต้องเป็นห่วงจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ

เมื่อห่วงมากๆ เธอก็ตัดสินใจเดินทางไปหาคนรักเก่า 2 คน ซึ่งก็คือ เดล พัทลี่ย์ (Williams) นักเขียนตกอับที่คิดจะฆ่าตัวตายอยู่รอมร่อ กับ แจ็ค ลอว์เรนซ์ (Crystal) ทนายมือดี โดยที่เธอขอร้องให้พวกเขาช่วยตามหาสก็อต พร้อมโกหกไปว่าพวกเขาคือพ่อตัวจริงของสก็อต (เธอไปเจอทีละคนน่ะครับ)

แล้ว 2 พ่อเทียมก็เลยวิ่งพล่านตามหาร่องรอยของสก็อต และไม่ต้องสงสัยครับว่าระหว่างทางเรื่องบ้าๆ ฮาๆ ป่วนๆ ก็กำลังรอพวกเขาอยู่เพียบ

รู้ไหมครับ ผมว่าในเรื่องน่ะ Wiiliams กับ Crystal เขาแสดงกันได้ลื่นดี ฮาตามสไตล์ดาวตลกมือโปรน่ะครับ Wiliiams ก็เน้นตลกท่าทาง ทำตัวเพี้ยนๆ หน้าทู่ๆ ออกแนวการ์ตูนหน่อยๆ ส่วน Crystal ก็มาพร้อมมุขตลกคำพูด หน้าตาจริงจังแบบฮาหน้าตาย 2 คนมาเข้าคู่กันมันก็ไปกันได้ล่ะครับ เอาแค่ฉากที่ Crystal ทำท่าดุ Williams แล้ว Williams ก็ทำท่ากระซิกๆ นั่นก็ฮาได้ที่แล้วล่ะ

แต่ปัญหาประการสำคัญคือบทครับ เรื่องราวมันไม่มีอะไรนัก แค่ 2 คน (ที่คิดว่าตัวเองคือ “พ่อ”) เดินทางไปเรื่อยๆ มีเรื่องเป็นพักๆ วุ่นวายเป็นช่วงๆ ทั้งที่จริงๆ แล้วหนังสามารถใส่ของดีลงไปได้หลายอย่าง เพราะหนังเปิดปมที่น่าสนใจขึ้นมา อย่างการที่เดลที่เกือบจะฆ่าตัวตายอยู่แล้ว เพราะชีวิตกำลังสิ้นไร้ งานไม่มีเงินก็จะหมด แต่พอรู้ว่าตัวเองมีลูกเขาก็มีความหวัง เลยพร้อมจะถวายชีวิตตามหาลูก ส่วนแจ็คที่มีทุกอย่างพร้อมทั้งหน้าที่การงาน เงินทองและคู่หมั้น แต่การตามหาลูกครั้งนี้เหมือนเป็นความรับผิดชอบมากกว่าจะเป็นไปเพราะความรักความสัมพันธ์

จริงๆ หนังสามารถใส่สาระลงไปได้ไม่น้อยครับ ไม่ว่าจะการทบทวน “ชีวิต” ของตนเอง ไม่ว่าจะของเดลหรือแจ็คผ่านการเดินทางตามหาลูกครั้งนี้ ตามด้วยการเปิดโอกาสให้ทั้งสองมีโอกาสสอนสก็อต เรียนรู้การเป็นพ่อ เหยาะความซาบซึ้งลงไปนิดๆ ซึ่งในเรื่องก็มีครับ การสอนลูกน่ะ แต่ออกจะเป็นแนวฮาและตลกเจ็บตัวมากกว่า

ออกจะเป็นหนังที่ทำให้ผมประหลาดใจไม่น้อย เพราะนอกจาก 2 ดารานำที่น่าจะจับมือกันทำให้หนังดีกว่าที่เป็นแล้ว ผู้กำกับก็คือ Ivan Reitman เจ้าของผลงานดีๆ อย่าง Ghost Busters และ Dave โดยเฉพาะเรื่องหลังนี่เขาก็ทำได้ดีนะครับ สนุกกินใจใช้ได้ ในขณะที่ Fathers’ Day นี่เหมือนจะเน้นตลกเพียวๆ จนประเด็นดีๆ จางหายไปอย่างน่าเสียดาย

หนังรีเมคมาจากหนังฝรั่งเศสเรื่อง Les compères ที่ผมยังไม่ได้ดูครับ แต่คะแนนนิยมมากกว่าเรื่องนี้พอตัว คำชื่นชมชัดๆ ประการหนึ่งก็คือ ฉบับฝรั่งเศสนั้นมี “ความอบอุ่น” มากกว่า ซึ่งผมก็จะหาโอกาสพิสูจน์ดูสักวันน่ะนะครับ

แต่สำหรับฉบับนี้ ถ้าไม่คิดมากมันก็สนุกแบบขายขำน่ะครับ ดู Williams กับ Crystal มากัดกัน เล่นกัน ตีกันมันก็เพลินในระดับหนึ่งครับ เพียงแต่ความเพลินมันก็อยู่ได้แค่ระยะหนึ่งน่ะครับ ดูไปได้สักครึ่งเรื่องก็เริ่มออกแนวเฉยซะแล้ว

รู้ไหมครับว่าผมเข้าใจนะถ้าหนังมันจะขำไม่มาก หรือเน้นขำอย่างเดียวอย่างที่เป็น แต่ที่ไม่เข้าใจคืออีท่าไหนหนังถึงลงทุนสร้างไปตั้ง 85 ล้าน หมดไปกับอะไรบ้างก็ไม่อาจทราบ เพราะ Effect ก็ไม่มี ระเบิดก็ไม่มี

และที่สำคัญคือถ้าเพิ่มทุนอีกแค่ 8 ล้านเนี่ย จะเท่ากับทุนสร้าง The Lord of The Rings หนึ่งภาคทีเดียวนะนั่น!

เกือบสองดาวครับ

Star12

(5.5/10)

Advertisements