จิตวิทยา - How to

[ อ่านบ้านๆ #76 ] ทำสิ่งที่รัก ยังไงก็รุ่ง (บัณฑิต อึ้งรังษี)

x7

ในฐานะที่ตามอ่านหนังสือของ คุณบัณฑิต ทุกเล่ม พอเล่มใหม่ออกก็อดไม่ได้ที่จะต้องตามไปอ่าน

จุดที่ผมชอบในหนังสือทุกเล่มของเขาก็คือ การเอาองค์ประกอบของความสำเร็จมาบอกเล่าให้เข้าใจ แบบง่ายๆ สั้นๆ และเอาไปใช้ได้ทันที

ที่ชอบอีกอย่างคือ การได้รู้จักคุณบัณฑิตเพิ่มทีละนิดๆ จากการแทรกเรื่องราวการเดินทางสู่ความสำเร็จของเขา และทำให้รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้มีดีจริงๆ

เนื้อหาของ “ทำสิ่งที่รัก ยังไงก็รุ่ง” ถือเป็นส่วนขยายจากหนังสือ 4 เล่มก่อน แม้บางส่วนอาจเป็นเรื่องเดิมๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าเรื่องเดิมๆ ที่ว่านั้น บางครั้งเราก็ลืมไป

และพอดีว่า ผมเองก็กำลังเดินบนเส้นทางอาชีพที่ตนรักด้วย เลยรู้สึกโดนตั้งแต่ชื่อหนังสือ

ครั้งหนึ่งผมเคยคุยกับเพื่อนเกี่ยวกับหนังสือ How to เขาก็บอกว่า ไม่ชอบอ่านสไตล์นี้ เพราะรู้สึกเหมือนว่าคนเขียนพยายามสั่งให้คนอ่านทำโน่นทำนี่ แต่เส้นทางชีวิตคนมันไม่เหมือนกัน จะให้เอาแผนที่คนอื่นมายึดถือเป็นแผนที่เราได้ยังไง

ผมจึงตอบว่า คนเขียนจะสั่งหรือไม่ ไม่สำคัญเท่ากับว่าคนอ่าน จะจัดการอย่างไรกับข้อความที่เขาได้อ่าน

… ถ้าอ่านแล้วเชื่อทันที และพยายามทำตามที่คนเขียนบอกโดยที่ไม่ปรับให้เข้ากับตัวเรา หรือฝืนทำเพราะเชื่อว่ามันต้องดี จนบางทีต้องฟาดงวงฟาดงากับคนรอบข้าง บางทีมันอาจให้ผลลัพธ์ที่ไม่ดีนัก

แต่ถ้าอ่านแล้ว นำมาขบ นำมาผสมผสาน ปรับให้เข้ากับชีวิตเรา มันก็จะให้ผลลัพธ์อีกแบบหนึ่ง

ความสำเร็จก็เหมือนจิ๊กซอว์ ที่ต้องต่อทีละชิ้น กว่ามันจะครบย่อมต้องใช้เวลา

“ยากหรือง่าย” อาจสำคัญน้อยว่า “ทำต่อหรือหยุดทำ”

“ทำหรือไม่ทำ” อาจสำคัญน้อยกว่า “ทำแล้วยิ่งทุกข์ หรือ ทำแล้วยิ่งสุข”

ความสำเร็จที่ดีเยี่ยมจึงควรเป็นความสำเร็จบนวิถีที่ทำให้เราและคนรอบข้างเกิดความสุขทั่วถึงกัน

เราทำสิ่งที่รักได้ เพื่อให้เราได้รับทั้งความสุขและความสำเร็จ ขณะเดียวกันเราก็ต้องรู้จักจัดสรร ให้การทำสิ่งที่เรารัก สิ่งที่เราเชื่อมั่น และสิ่งที่เราศรัทธานั้น เป็นไปเพื่อประโยชน์สุขของทุกคนเท่าที่จะทำได้

เป็นสิ่งที่คุณบัณฑิตย้ำเสมอว่า การทำสิ่งที่รัก จะให้ผลดีที่สุดได้ เมื่อสิ่งนั้นตอบแทน ให้ประโยชน์ไปถึงผู้อื่นด้วย ไม่ใช่เราทำเสร็จ นั่ง Winner อยู่คนเดียว ในขณะที่คนอื่นไม่ได้อะไร หรือที่แย่กว่าคือ “เสียหาย”

… หนังสือเล่มนี้จึงทำให้ผมใคร่ครวญมากขึ้น ว่า… “สิ่งที่เรารักที่จะทำ ย่อมมากับความรับผิดชอบเสมอ” รับผิดชอบต่อตนเอง ต่อผู้อื่น… คิดให้กว้างกว่ามุมน้อยๆ ของเราเพียงมุมเดียว

คงสนุกดี ถ้าเราขยายมุมคิด จาก 1 องศาประจำตัว เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็น 10 90 หรือ 360 องศา…ความสำเร็จที่แท้ นอกจากทำให้เราเต็ม ยังควรทำให้คนอื่นเต็มด้วย หรืออย่างน้อยที่สุด ก็ไม่ควรทำให้เขา “ขาด”

นี่แหละ ความสำเร็จแบบเต็มๆ ของจริง

=======================================

ทำสิ่งที่รัก ยังไงก็รุ่ง
ของ บัณฑิต อึ้งรังษี

Advertisements