จิตวิทยา - How to

[ อ่านบ้านๆ #36 ] จากห้วงลึก (พจนา จันทรสันติ)

10968322_792319617504252_2363115318529537180_n

ผมเคยเล่าถึง “แห่งความงดงามของชีวิต” ไปแล้วหนหนึ่ง ซึ่งเล่มนั้นกับเล่มนี้มีความคล้ายกัน ตรงที่เป็นหนังสือแนวอ่านให้ตกผลึก ชี้ชวนให้ครวญคิด ก่อนจะผันเป็นเข็มทิศให้เราใช้เป็นแนวทางในการก้าวเดินบนผืนโลก… ก้าวเดินแบบงดงาม เติบโต และมีวุฒิภาวะ

แต่กระนั้นลีลาของ 2 เล่มนี้มีความต่าง โดยเล่ม “แห่งความงดงามของชีวิต” หากเปรียบเป็นสายฝน ก็ถือเป็นฝนอันชุ่มชื้น ไม่หนักมากเกินไป จนเราสามารถเดินออกไปสัมผัสความชุ่มชื่นเหล่านั้นได้ โดยร่างกายจะไม่ถึงขั้นเปียกปอน จะเพียงให้เกิดความชุ่มฉ่ำกำซาบ หรือหากเราอยากรองน้ำฝนบางเบาเหล่านั้นไปใช้ เราก็เพียงยื่นมือรอรับ ก็จะสามารถนำไปใช้ได้แบบทันใจ

ส่วนลีลาของ “จากห้วงลึก” เปรียบได้กับสายฝนที่หลั่งเทลงมาจากฟากฟ้า ดูหนักแน่นจริงจัง จนบางครั้งเราก็ต้องหลบไปที่ร่ม นั่งพิจารณาสายฝนอันหนักแน่นเหล่านั้น มองเห็นน้ำท่วมขัง มองเห็นลมพัดแรง ต้องนั่งรอจนกว่าเม็ดฝนจะขาดเม็ดไป…

พูดง่ายๆ ก็คือ “จากห้วงลึก” ลึกสมชื่อ มีความหนักหน่วงเข้มข้นในเนื้อหาค่อนข้างมาก

ทำไมผมเปรียบเล่มนี้เป็นเหมือนสายฝันหนักๆ?

… ขอเริ่มอธิบายประเด็นนี้ด้วยคำถามว่า “ทุกท่านเคยสังเกตผืนดินหลังฝนตกอย่างหนักไหมครับ?”

แน่นอนว่าน้ำจะเจิ่งนอง น้ำก็จะท่วมขัง แลมองแล้วจะพบความเฉอะแฉะกระจายไปทั่วทั้งผืนดิน

แต่หากท่านรอสักพัก น้ำอันเจิ่งนองจะค่อยๆ ลดระดับ ส่วนหนึ่งจะซึมลงดิน เป็นส่วนหนึ่งกับเนื้อดิน คอยทำหน้าที่สร้างความชุ่มชื่นและทำหน้าที่เป็นหนึ่งในผู้โอบอุ้มให้ต้นไม้น้อยใหญ่ได้เติบโต ในขณะที่อีกส่วนหนึ่งก็จะระเหยขึ้นไป รอวันที่สภาวะเหมาะสมให้พวกมันกลายเป็นสายฝนกระบวนใหม่ หลั่งไหลลงจากฟ้า เพื่อสร้างชีวิตชีวาให้แก่โลก

จากห้วงลึก” ของคุณพจนาคือบทความที่ชี้ขวนให้เรา “ท่องไปในใจตน ลึกไปในใจคน” ให้เราค้นหาความหมายของชีวิต และคุณค่าที่แท้ของการเกิดมา เพียงแต่ถ้อยคำในหนังสือนั้น เราต้องให้เวลากับมัน อ่านมันอย่างช้าๆ ค่อยๆ ทำความเข้าใจ

เนื้อความในเล่มอาจมีส่วนที่เราไม่เข้าใจ แต่หากเราได้อ่านมัน ซึมซับรับมันไว้ มันก็จะค่อยๆ ซึมลงในตัวเรา แล้ววันหนึ่งเมล็ดพันธุ์แห่งแง่คิดก็จะค่อยๆ เติบใหญ่ กรุยทางให้ตัวเราเข้าใกล้ “ความเข้าใจ” ในความเป็นเรามากขึ้น

บางเนื้อความ เมื่ออ่านแล้วเราอาจเข้าใจโดยง่าย แต่สักวันหนึ่งเราจะพบว่ามันมีแง่มุมมากกว่าที่เราเข้าใจ จนมันจะผันตัวกลายเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความคิดหนึ่ง ที่จะเติบโตเป็นอีกเมล็ดพันธุ์หนึ่งเมื่อเวลาผ่านไป

หนังสือเล่มนี้มีตัวอักษรไม่มาก แบ่งหน้าละบท หรืออย่างมากก็บทละ 2 หน้า ทำให้เราสามารถแทะเล็มชิมอ่านไปทีละหน่อยๆ โดยแต่ละหน่อยที่ว่า เราจะได้แง่มุมที่ชวนคิดบางประการ ผุดขึ้นในหัว และบางครั้งก็โผล่ขึ้นในใจ

บางท่านอ่านแล้วอาจไม่ได้เข้าใจชีวิตมากขึ้นในทันที แต่อย่างน้อยมันจะชี้ชวนให้เริ่มคิดว่า “แล้วเราไม่เข้าใจชีวิตตรงไหนบ้าง

============================

อ่านบ้านๆ ลำดับที่ 36
จากห้วงลึก
ของ พจนา จันทรสันติ

Advertisements