รวมเรื่องสั้น

[ อ่านบ้านๆ #34 ] คำสาปร้านเบเกอรี่ (The Second Bakery Attack) (Haruki Murakami)

1620743_785432834859597_5901804846305466311_n

ผลงานเรื่องสั้นของชายชื่อฮารูกิ มูราคามินั้นมีทีเด็ดมาฝากคนอ่านเสมอ บางเรื่องก็กวนอารมณ์ บางเรื่องก็กวนใจ บางเรื่องไม่กวนอะไร แต่ใหัความรู้สึกเหมือนเพิ่งอ่าน “สายลมหนึ่งสาย” ผ่านไปตรงหน้า… แต่เป็นสายลมที่มีทั้งน้ำหนัก มีใบหน้า และจับต้องได้

กับรวมเรื่องสั้นลำดับ 2 เล่มนี้ก็ประกอบด้วย
=== คำสาปร้านเบเกอรี่ (The Second Bakery Attack) ===
ถือเป็นงานที่กวนอารมณ์ อ่านแล้วมันกระตุ้นอารมณ์ชนิดหนึ่งของเราได้อย่างไม่น่าเชื่อ… มันคืออารมณ์หิว!

จะว่าไปเนื้อเรื่องของมันอาจดูน่าขำหรือไร้สาระ แต่มูราคามิสามารถทำให้มันมีแก่นสารขึ้นมา ทำให้เราคล้อยตาม ทำให้เราเพี้ยนไปกับเหล่าตัวละคร จนเราแอบคิดไม่ได้ว่า “หรือเรื่องสั้นเรื่องนี้ก็มีคำสาปต่อเราเช่นกัน”

สำหรับผม ผมโดนคำสาปไปเรียบร้อย… อย่างที่บอกไงครับ ผมหิว!

=== ช้างหาย (The Elephant Vanishes) ===
ชื่อของเรื่องได้บอกทุกสิ่งเกี่ยวกับเรื่องราวจนหมดสิ้น ใช่ครับ ทั้งเรื่องท่านจะได้รับรู้ถึงการหายไปของช้างหนึ่งเชือกที่ส่งผลสะเทือนไปทั้งเมือง และสะท้านมาถึงเรา อ่านแล้วอดรู้สึกไม่ได้ว่ามูราคามิกำลังกระแทกกระทั้น “กระแสสังคม” แบบเจ็บจี๊ดและจัดจ้าน

อ่านจบแล้วอยากขำในลำคอ เพราะจะว่าไปโลกเราก็มีเรื่องคล้ายๆ กับ “ช้างหาย” เกิดขึ้นทุกวันๆ

=== พี่ชาย น้องสาว (Family Affair) ===
เป็นเรื่องพี่ชายและน้องสาวคู่หนึ่ง ที่มักจะจิกกัดกัน หาเรื่องโต้แย้งกัน จนไม่ฝ่ายใดก็ฝ่ายหนึ่งต้องลงเอยด้วยความหงุดหงิด… แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้อะไรบางอย่างในตัวพวกเขาเปลี่ยนไป…

จริงๆ พวกเขาอาจไม่ได้เปลี่ยนไป หากแต่มันดึงอารมณ์บางชนิดของพวกเขาที่จมอยู่ในส่วนลึกของทะเลแห่งจิตใจ ให้ลอยขึ้นมาเหนือน้ำ

ผมชอบตอนนี้มากครับ เพราะเมื่ออ่านจบแล้ว ผมยกแขนสองข้างขึ้นมา และโอบกอดตัวเองอยู่พักหนึ่ง

เพราะเรื่องสั้นชิ้นนี้ ทำให้ผมหนาวขึ้นมาจับใจ อีกทั้งกระหายความอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก… เป็นอีกครั้งที่ผมถามตัวเองว่า “มูราคามิทำได้ยังไง?”

== ฝาแฝดและทวีปที่จมดิ่ง (The Twins and the Sunken Continent) ==
ตัวละคร “ผม” และฝาแฝดแห่ง พินบอล 1973 (เล่มที่ 2 ของไตรภาคมุสิก) กลับมาปรากฏตัวอีกครั้งครับ เป็นอีกตอนที่อ่านแล้วเพลิน สนุก (มีข้อแม้ว่าคุณต้องอ่านไตรภาคมุสิกมาก่อนนะครับ)

เมื่ออ่านตอนนี้จบ ผมรู้สึกอยากโน้มตัวลงนอน กอดผ้าห่มอุ่นๆ และรอให้แสงแดดรำไรส่องแยงตา มาปลุกเราให้ตื่น…

… ตื่นจากฝันที่คงไม่มีใครเข้าใจ… แม้แต่ตัวเราเอง

=== อาณาจักรโรมันล่มสลาย ชาวอินเดียนลุกฮือเมื่อปี 1881 ฮิตเลอร์บุกโปแลนด์ และโลกแห่งสายลมเกรี้ยวกราด (The Fall of the Roman Empire, The 1881 Indian Uprising. Hitler’s Invasion of Poland, and the Realm of Raging Winds) ===
ถือเป็นตอนสั้นๆ ที่มันส์ในอารมณ์ เชื่อว่าคนเขียนสะใจ ส่วนคนอ่านก็สะใจตาม ลักษณะเหมือนเรื่อง “สามเรื่องเยอรมันฝันเพ้อ” ในเล่ม “เส้นแสงที่สูญหายเราร้องไห้เงียบงัน” แต่โดยส่วนตัวแล้วเรื่องนี้มันแสบไส้และให้ความรู้สึก “ใกล้ตัว” กว่าเรื่องนั้น

อ่านเรื่องนี้แล้วเกิดความรู้สึกอยากกอดมูราคามิตัวเป็นๆ ให้เต็มแรง… ก่อนจะวิ่งหนีสุดชีวิต หลังล้วงกระเป๋าพี่แกเสร็จแล้ว 555

=== ตำนานนกไขลาน (The Wind-Up Bird and Tuesday’s Women) ==
นี่คือที่มาแห่ง “บันทึกนกไขลาน” ครับ อ่านแล้วผมรู้สึกเหมือนเดินในสายหมอก หลุดไปสู่สถานที่ที่อันลึกลับ ทั้งๆ ที่รูปแบบสถานที่ในเรื่องมันก็คือสนามหญ้า บ้านธรรมดา และถนนตรอกซอย

สำหรับผู้ที่ยังไม่เคยอ่านบันทึกนกไขลาน ผมขอเสนอให้คุณลองสัมผัสกับรสอันแสนมหัศจรรย์และรัญจวนยิ่ง ของการเล่าเรื่องที่ชวนติดตาม ฉงน และเรียบง่าย

แต่ถ้าคุณอ่านบันทึกนกไขลานแล้ว ก็อยากให้อ่านเรื่องนี้เช่นกัน เพราะนี่คือ “ยานแม่” ของมัน

และอย่าแปลกใจว่า เมื่อคุณอ่านเล่มนี้จบแล้วคุณจะจำชื่อๆ หนึ่งได้อย่างแม่นยำเป็นพิเศษ

“โนโบรุ วาตานาเบะ”

อีกหนึ่งหนังสือรวมเรื่องสั้น ที่ผมนำมาอ่านซ้ำอีกแน่ๆ… โดยเฉพาะยามที่หิวตอนหลังเที่ยงคืน!

======================================

#อ่านแล้วขอเล่า ลำดับที่ 36
คำสาปร้านเบเกอรี่ (The Second Bakery Attack)
ผลงานรวมเรื่องสั้นของ ฮารูกิ มูราคามิ (Haruki Murakami)
แปลโดย วชิรา, นาลันทา คุปต์, ไกรวุฒิ จุลพงศธร, จินนี่ สาระโกเศศ, สิงห์ สุวรรณกิจ, อนุสรณ์ ติปยานนท์

 

Advertisements