รีวิวหนังสือ

[ อ่านบ้านๆ #24 ] เดอะสแตนด์ ความตายสุดขอบฟ้า (The Stand) (Stephen King)

xg

ผลงานของ Stephen King 3 เรื่องแรกที่แฟนๆ ส่วนใหญ่เห็นตรงกันว่าเด็ดเป็นอันดับต้นๆ คือ It, The Shining และ The Stand

It เป็นเรื่องรวมมิตรที่มีทั้งความสยอง ลึกลับ ตื่นเต้น ตามด้วยอสูรร้ายที่มีฤทธิ์หลอกหลอนร้อยเล่มเกวียน (ทำให้ความสยองในเรื่องนี้มีครบทุกรส ไม่ว่าคุณจะชอบหลอกแบบคลาสสิกหรือหลอนแบบกระตุกจิต เรื่อง It จัดให้ทั้งหมด) ไหนจะเรื่องมิตรภาพในวัยเยาว์ที่ป๋า King ไม่เคยทำให้ผิดหวัง หากร่ายประเด็นนี้ขึ้นมา

The Shining คือเรื่องแนวโรงแรมผีสิงที่ไม่ได้มีแค่ผีหลอกและความน่ากลัว แต่แก่นหลักคือความรักในครอบครัวที่มีพลังยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ผีตนไหนๆ จะเอาชนะได้ง่ายๆ

ส่วน The Stand เนื้อเรื่องก็ว่าด้วยโลกที่ถูกเชื้อโรคร้ายคุกคาม (ซึ่งเชื้อที่ว่าก็เกิดจากการทดลองของรัฐบาลนั่นแหละ) เชื้อนี้ระบาดอย่างรวดเร็ว จนประชากรกว่า 99% ตายภายในเวลาไม่นาน กระนั้นก็ยังมีคนอีกจำนวนหนึ่งที่เชื้อร้ายไม่อาจทำอันตรายได้ ซึ่งพวกเขาพยายามหาทางใช้ชีวิตต่อไปในโลกที่ร้างผู้คน

หากเป็นเรื่องทั่วไป เหตุการณ์ต่อจากนี้คงมีแต่การดำรงชีวิตไปตามอัตภาพ หรือการสร้างสังคมใหม่อะไรประมาณนั้น… แต่พอดีว่าเรื่องนี้คนแต่งชื่อ สตีเฟน คิง เหตุการณ์ถัดมาจึงเป็นอะไรที่ต่างออกไป…

ปรากฏว่าผู้รอดชีวิตที่กระจายอยู่ตามที่ต่างๆ เกิดฝันครับ… ฝันคล้ายกันด้วย

พวกเขาฝันว่ามีแม่เฒ่าคนหนึ่งพยายามบอกให้มาหาเธอโดยด่วนที่สุด ก่อนทุกอย่างจะสายเกินไป…

และในบางครั้งพวกเขาก็จะฝันถึงชายปริศนา ที่ไร้ใบหน้า บางครั้งก็มาพร้อมดวงตาสีแดงดุจเปลวเพลิง โดยเขาบอกว่า “จงมาหาข้า แล้วเจ้าจะได้ทุกสิ่งที่ปรารถนา”

แม่เฒ่าและชายปริศนานี้คือใคร?… พวกเขามีตัวตนจริงไหม?… ผู้ที่รอดชีวิตทั้งหลาย ต้องเผชิญภัยที่น่ากลัวกว่าเชื้อโรคร้ายหรือไม่?… บทสรุปของความลึกลับนี้จะลงเอยยังไง?… ติดตามต่อได้ใน The Stand ครับ

มาครับ ได้เวลาจาระไนหนังสือเล่มนี้กันตามเคย อีโมติคอน kiki
+ ถ้าถามว่าสนุกไหม ก็ขอตอบว่า “สนุก” ครับ แต่ว่านิยามคำว่า “สนุก” อันนี้ ไม่ได้หมายถึง “โคตรมันส์ ลุ้น ตื่นเต้น ลืมหายใจ” นะครับ เพราะนี่ไม่ใช่นิยายแนวแอ็กชัน มันคือการเล่าเหตุการณ์หายนะของโลก เมื่อเชื้อร้ายคร่าชีวิตคน เมื่อโลกเต็มไปด้วยความตาย มันไม่ได้มีแอ็กชันเร้าใจอะไรแบบนั้น

ที่ว่า “สนุก” หมายถึงเรื่องมันชวนให้ติดตามครับ เรื่องจะแบ่งเป็น 3 ช่วง ช่วงแรกว่าด้วยการระบาดของเชื้อ ช่วงที่ 2 ว่าด้วยการหาความจริงว่าแม่เฒ่าคือใคร ชายลึกลับนั่นคือใคร ก่อนจะมาถึงช่วงที่ 3 ที่เรื่องราวทั้งหมดขมวดปมถึงบทสรุป

King ร่ายได้ดีมากตั้งแต่ช่วงต้นครับ ยามประชากรค่อยๆ ติดเชื้อ เขาทำให้เราขนหัวลุกได้ ไม่ใช่จากฉากสยองนะครับ แต่เพียงเพราะ “เสียงไอ” ครับ ใครไอนี่เรารู้เลยว่าเชื้อร้ายมาถึงที่แห่งนั้นแล้ว อ่านไปก็หลอนเหมือนกันนะครับ ชนิดว่าใครอย่ามาไอแถวนี้เชียวล่ะ 5555

การไอนั้นมันทำให้เกิดหลายความรู้สึกเลยนะครับ อย่างแรกคือกลัว อย่างที่ 2 คือสลด เพราะเรารู้แล้วล่ะว่าคนที่ไอน่ะจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่ปัญหาคือคนอื่นๆ ในเรื่องไม่รู้ชะตากรรมตนเอง ไม่รู้เลยว่าที่พวกเขากำลังคุยกัน ทะเลาะกัน ห่วงใยกัน หรือโต้แย้งกัน มันคือช่วงเวลาสุดท้าย!

เหมือนเราโดนจองจำอยู่อีกฟากของหน้ากระดาษ เห็นคนจากโลกนี้ไปดุจใบไม้ร่วง… โดยที่เราไม่อาจทำอะไรได้เลย

จุดนี้ยอมรับว่า ป๋า King มีศิลปะในการดึงให้เราจมสู่โลกในหน้ากระดาษครับ ไม่ช้าไม่เร็ว แต่พอเหมาะและเป็นธรรมชาติ

+ จุดเด่นประการหนึ่งของนิยายป๋า King คือเขามักขับเคลื่อนเรื่องด้วยตัวละครมากกว่าจะเป็นสถานการณ์ การที่ตัวละครนั้น “ทำ” หรือ “ไม่ทำ” อะไร มันมักจะส่งผลต่อเนื้อเรื่องเสมอ ทำให้บางครั้งเราคาดเดาได้ แต่บางทีก็พลิกความคาดหมายจนเราตั้งตัวไม่ทัน และป๋า King ชอบสร้างตัวละครให้มีเอกลักษณ์เป็นที่จดจำ เราจะเห็นภาพพวกเขาชัดขึ้นทุกขณะเมื่ออ่านไปๆ

+ การเดินเรื่องใน 2 ช่วงหลังผมคงไม่สปอยล์ล่ะนะครับ บอกได้แต่ว่าป๋า King เล่าได้พอเหมาะ ส่วนบทสรุปของเรื่องนั้น มันอาจไม่ได้สดใหม่อะไรมาก บางคนอาจพอเดาได้ บางคนอาจบอกว่า “จบแบบนี้เหมือนเคยเห็นมาจากหนังเรื่องนั้นเรื่องนี้”

แต่อย่าลืมนะครับว่านี่คือนิยายที่ถือกำเนิดขึ้นเมื่อ 36 ปีที่แล้ว มันคือหลักไมล์และหนึ่งในต้นตำรับของเรื่องราวสไตล์วันสิ้นโลก และเรื่องเชื้อโรคระบาด ว่าง่ายๆ คือเรื่องที่ทำให้เราคุ้นน่ะ ล้วนเดินตามเส้นทางที่ The Stand กรุยไว้ให้ (ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม)

ผมเคยอ่านเรื่องนี้ครั้งแรกเมื่อสมัยเรียนมัธยม ตอนนั้นตื่นตาและชอบครับ แม้จะไม่ชอบเท่า IT แต่ก็ถือว่าทำให้ดีกรีความเป็นสาวกป๋า King เพิ่มขึ้นอีกหลายจุด

ขอย้ำนะครับ มันไม่ใช่นิยายสยองขวัญแอ็กชัน แต่มันคือเรื่องสยองผสมด้วยแนวชีวิต บวกด้วยการผจญภัย และเสริมด้วยความเป็นไซไฟ (นิยายวิทยาศาสตร์) ลงไปอย่างพอดี รสชาติที่ได้จัดว่ากลมกล่อมในตัว

คุณสมบัติของผู้ที่เหมาะจะอ่านเล่มนี้
1. เป็นแฟนป๋า King
2. ติดรสแปลของคุณอาสุวิทย์
3. ชอบนิยายที่เล่าเรื่อง โดยมีตัวละครเป็นตัวขับเคลื่อน
4. ชอบนิยายสยองขวัญสไตล์ “วันสิ้นโลก” และ “เชื้อระบาดมหาภัย”
5. ชอบอ่านนิยายที่ได้ชื่อว่าเป็น “1 ในต้นตำรับ”

… มีเพียงข้อหนึ่งข้อใด ก็นับว่าเหมาะที่จะลองอ่านแล้วล่ะครับ

=====================================

อ่านบ้านๆ ลำดับที่ 24
เดอะสแตนด์ ความตายสุดขอบฟ้า
(The Stand)
ผลงานของ สตีเฟน คิง (Stephen King)
แปลโดย สุวิทย์ ขาวปลอด

Advertisements