Action

Desperate Measures (1998) ฉีกกฎล่า ผ่าขั้วระห่ำ

51-quuiJBpL

รู้มั้ยครับว่าผมนั่งนึกอยู่นานว่าจะเขียนถึงหนังเรื่องอะไรดี มันเยอะจนไม่รู้จะเอาเรื่องไหนมาว่ากันดี แหม ดูหนังเยอะก็งี้แหละครับ จริงๆ ไม่น่าจะต้องคิดมากเลยเน้อะ เรื่องไหนนึกได้ก็เอาเรื่องนั้นแหละ ง่ายดี ทำยังกับจะส่งวิทยานิพนธ์ไปได้

เอาเรื่องง่ายๆ นี่แล้วกันนะครับ กับ Desperate Measures ภาพยนตร์แนวแอ็กชัน ทริลเลอร์ปี 1998 ได้เข้าโรงบ้านเราด้วยนะครับ ผมก็ไม่ได้ไปดูตามระเบียบ เพราะแม้ดาราจะโอ แต่หน้าหนังไม่ใคร่จะดึงดูดเท่าไหร่

พระเอกคือ แฟรงค์ คอนเนอร์ (Andy Garcia) นายตำรวจที่กำลังทุกข์อย่างหนักเพราะลูกชายกำลังจะเสียชีวิตด้วยโรคร้าย ทางรอดเดียวคือต้องหาคนที่มีสภาพร่างกายเหมาะสมมาเปลี่ยนถ่ายไขกระดูกให้ แล้วก็เหมือนโดนเล่นตลกครับ เพราะคนที่มีสภาพร่างกายเหมาะสมดันเป็นฆาตกรโรคจิตสุดอำมหิตที่ชื่อปีเตอร์ แม็กเคป (Michael Keaton) ที่ร้ายกาจสุดๆ ตอนแรกมันก็ทำท่าว่าจยอมล่ะครับ แต่หารู้ไม่ มันวางแผนที่จะได้ออกมาจากคุกต่างหากล่ะ พอมีโอกาสได้ออกมา แผนแหกคุกก็เลยบังเกิด โดยทำการยึดโรงพยาบาลที่โดนพาตัวมาผ่าตัดปลูกถ่ายไขกระดูกนั่นแหละ พร้อมทั้งหาทางหลบหนีอีกต่างหาก แฟรงค์เลยต้องรีบแก้ไขสถานการณ์ อีกทั้งยังต้องปกป้องปีเตอร์อีก เพราะหากปีเตอร์ตายชีวิตลูกเขาก็จะหาไม่ไปด้วย

หนังสไตล์กดดันแบบนี้ไม่แปลกใจเลยครับที่ Barbet Schroeder จะมากำกับ พี่แกถนัดอยู่แล้วครับหนังกดๆ แบบเนี้ย งานก่อนหน้านี้ก็สั่งสมบารมีมาเยอะ ไม่ว่าจะ Before and After, Kiss of Death, Single White Female, Reversal of Fortune แต่ละเรื่องดูแล้วไม่ชวนจำเริญใจเท่าไหร่เลยครับ มีเรื่องให้กดดันชวนขมวดคิ้วได้ตลอด

ส่วนเรื่องนี้ ให้ว่าตามจริงคือไม่กดดันขนาดเรื่องก่อนๆ แต่ก็ยังไว้ลายไม่ทำให้แกเสียชื่อมากเกินไป ส่วนหนึ่งต้องยกความดีให้ดารานำครับ เล่นกันได้ดีมาก โดยเฉพาะ Keaton อดีตแบทแมนฉบับ Tim Burton ก็พลิกมาเล่นเป็นวายร้ายโรคจิตได้อย่างเนียนมากๆ สีหน้าแววตา เอาแค่การพูดจาก็รู้สึกได้เลยว่าไอ้นี่กำลังวางแผนนรกอยู่แน่ๆ ยิ่งตอนที่มันทำเป็นหงิมๆ เหมือนจะยอมนี่แหละครับตัวดีเลย แสดงว่าแผนพลิกสถานการณ์มันใกล้จะสัมฤทธิ์ผล หนังสนุกมากก็เพราะพี่แกนี่แหละครับ

ส่วน Garcia ก็ไม่เลวเช่นกันครับ ท่าทางดูเป็นพ่อที่รักลูก ขณะเดียวกันก็ดูเป็นนายตำรวจตงฉิน แต่จะติดอยู่หน่อยตรงที่บุคลิกยังไม่เด็ดพอครับ ในเรื่องมันดูไปรู้สึกไปเลยว่ายังไงแฟรงค์ก็ไม่ฉลาดเท่าปีเตอร์ ดังนั้นประเด็นการหักเหลี่ยมเฉือนคมที่พึงมีเลยไม่ปรากฏให้ได้เห็นเท่าไหร่

Desperate_Measures_15000_High

จุดอ่อนจริงๆ ที่หนังมีหนีไม่พ้นเรื่องบทครับ ไม่แน่นพอ จริงๆ มีเงื่อนไขที่ไม่เลวนะ พระเอกของเราเป็นตำรวจ ต้องมาตามล่าเจ้าปีเตอร์นี่ แต่จะเอาปืนยิงก็ไม่ได้ เพราะขืนมันตายลูกเขาก็ไม่รอด แต่ในฐานะผู้พิทักษ์สันติราษฎร์จะปล่อยให้มันลอยนวลไปก่อกรรมอีกก็ไม่ได้เช่นกัน ถือเป็นข้อจำกัดที่กดดันพระเอกได้เข้าท่าครับ แต่ความขัดแย้งมันไม่เยอะ ไปๆ มาๆ แฟรงค์ต้องออกโรงปกป้องปีเตอร์อย่างเดียว จนรู้สึกเหมือนพี่แกเป็นเบี้ยล่างปีเตอร์เกินไป มันน่าจะเอาสมองมาประลองกันสักนิด แต่นี่เล่นยอมตามเกือบตลอดเลย ความสนุกในแง่การเฉือนคมเลยลดลงอย่างที่บอกไป

เนี่ยครับ เสียดายเรื่องบทนี่แหละ ถ้าให้พี่แฟรงค์แกมีความสามารถหักเหลี่ยมหน่อยนะ หนังคงมันส์ตลอดแน่นอนครับ แต่เท่าที่เป้นหนังมันก็โอเคจริง กดดันจริง แต่อดหงุดหงิดพี่พระเอกไม่ได้ อะไรจะยอมนายปีเตอร์ขนาดนั้น

ก็พอเข้าใจครับชีวิตลูกค้ำคออยู่ แต่ก็น่าจะแบ่งโซนผสมระหว่างเรื่องงานกับส่วนตัวสักหน่อย ให้มันพอดีกัน นี่ไม่ได้ว่ากันในแง่มนุษย์จริงๆ นะครับ แต่ว่ากันในแง่ความเข้มข้นของหนังน่ะ ถ้าเพิ่มคงดี

แต่ก็อดนึกไม่ได้ หากเป็นเราเองเจอเองก็คงทำอะไรไม่ถูกเหมือนพี่แฟรงค์เขาน่ะแหละ

คร่าวๆ นะครับก็ประมาณนี้ จัดว่าดูได้แหละครับ ไม่เลว เพียงแต่ยังไม่กลมกล่อมไหลลื่น ขาดรสมันส์ แต่รสกดดันน่ะโอเค หนังเลยไม่เต็มพิกัดอย่างที่ควร

สองดาวครับ

Star21

(6/10)