รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Psycho IV: The Beginning (1990) ไซโค 4 สยองคืนชีพ

Psycho41

หลังจากภาคสามไปได้ไม่ดีนัก และคนดูก็ไม่ค่อยชอบด้วย หนังเลยทำท่าจะหยุดลงไปครับ แต่แล้วทาง Universal ก็ได้มีการทำหนังภาคสี่ออกมาโดยเอาไว้ฉายทางโทรทัศน์แทน

และผลที่ได้คือ เรื่องราว Psycho ตอนที่ 4 ออกมาได้อย่างน่าพอใจไม่เสียชื่อหนังชุดนี้ครับ

หนังตัดความโรคจิตไล่ฆ่าแบบภาคสามออกไป แต่ย้อนมาเล่าถึงที่มาที่ไปของอาการทางจิตของนอร์แมน เบตส์ (Anthony Perkins) แทนนะครับ หนังเปิดเรื่องมาเป็นฉากในสถานีวิทยุแห่งหนึ่ง แล้วนอร์แมนก็โทรเข้าไปคุย ไปเล่าเรื่องของตนเอง เล่าถึงอดีตตอนที่เขายังอยู่กับแม่ (รับบทโดย Olivia Hussey เจ้าของบทจูเลียตในหนังฉบับเก่าน่ะครับ) ซึ่งแม่ของนอร์แมนก็เลี้ยงลูกแบบกดดัน และไม่มั่นคง (ประเภทเดี๋ยวโอ๋ เดี๋ยวด่าน่ะครับ) แล้วจุดสำคัญคือ เรื่องเกี่ยวกับ “บทบาททางเพศ” ที่นอร์แมนโดนกระทำจนมีปัญหาในเรื่องบทบาททางเพศไปในที่สุด ขาดความมั่นใจไปเลย รวมไปถึงเป็นพวกที่ต้องพึ่งพิงแม่ของตน จนต้องกลายเป็นโรคจิตแบบหลายบุคลิก หนังภาคนี้ก็เป็นการย้อนรอยบอกเรื่องราวทั้งหมดให้คนดูได้ทราบน่ะครับ

หนังไม่น่ากลัวนะครับ แต่เป็นแนวชีวิตซึ่งน่าติดตามไปมากกว่า มันน่ารู้นะครับว่าอะไรทำให้นอร์แมนเป็นแบบนี้และหนังก็สร้างความน่าติดตามให้มากขึ้นไปอีก เพราะนอร์แมนประกาศกลางรายการว่า เขากำลังจะฆ่าคนอีกครั้ง! เขาจะฆ่าใครและฆ่าทำไม ลองดูกันต่อเองนะครับผม

aRGAUAW

ภาคนี้กลับมาน่าสนใจครับ ตรงเรื่องราวชีวิตของนอร์แทน ซึ่งถ้าท่านอยากวิเคราะห์จิตนอร์แมนมาภาคนี้ก็จะสามารถรู้ได้ลึกขึ้นนะครับ (พวกเด็กจิตหากอยากลองวิเคราะห์ก็เอาไปดูได้นะครับ เผื่ออาจารย์สั่งงานส่ง ผมว่าเรื่องนี้ใช้ได้เลยครับ)

Perkins แสดงบทนอร์แมนได้ดีตามเคยครับ แล้วภาคนี้ผมว่าภาคนี้เขาได้แสดงบทนอร์แมนลึกลงไปอีกขั้น มีอาการกลัว ตื่นเต้น และสับสน มีการแสดงออกทางกายมากน่ะครับถ่ายทอดความรู้สึกได้ดี ส่วนคนที่เล่นเป็นนอร์แมนตอนหนุ่มก็คือ Henry Thomas (เด็กน้อยตัวเอกจากหนัง E.T. น่ะครับ) ซึ่งก็ทำได้ไม่เลวเช่นกันครับ ในขณะที่ Hussey ก็มาเป็นนอร์มา เบทส์ เธอเหี่ยวขึ้นเยอะแต่ก็ยังมีเสน่ห์อยู่ครับ เพียงแต่ในเรื่องเธอเล่นได้ดีไปหน่อย เพราะนอร์ม่าจะอารมณ์แปรปรวนไงครับ เธอเลยดูน่ากลัวมากกว่าจะน่ากอดแบบสมัยจูเลียตนั่น … นี่เป็นคำชมนะเนี่ย ว่าเธอเล่นได้ดีน่ะครับ ดูแล้วเชื่อเลยว่าใครก็ตามขืนเป็นลูกเธอล่ะคงมีอาการทางจิตไม่มากก็น้อยแน่ๆ

ก็เป็นบทสุดท้ายที่ทำให้เราได้รู้จักนอร์แมนมากขึ้นครับ Mick Garris เป็นคนกำกับนะครับ รายนี้ก็ทำหนังสยองบ่อยเหมือนกัน แต่ในเรื่องอย่างที่บอกครับ มันเล่นกับประเด็นชีวิตมากกว่า ซึ่งก็ออกมาใช้ได้อะ ไม่ได้สุดยอดหรือลึกซึ้งอะไร แต่ก็ออกมาไม่เสียฟอร์มหนัง Psycho น่ะ ส่วนบทสรุปของนอร์แมนในเรื่องจะเป็นอย่างไรก็หาคำตอบได้ในหนังนะครับผม

เหมาะสำหรับคนที่ติดตามหนัง Psycho มาตั้งสามภาคแล้วล่ะนะครับ ผมว่าหนังทำเพื่อแฟนๆ Psycho มากเลยล่ะ เพราะรายละเอียดต่างๆ มันเยอะและมันไม่ได้เด่นตรงการเดินเรื่องหรืออะไร แต่มันเด่นตรงที่เราได้รู้เรื่องราวของนอร์แมนน่ะครับ ดังนั้นขาจรอาจไม่รู้สึกอะไรครับ

สองดาวครับ

Star21

(6/10)