รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

หัวใจเต้น เป็นเสียงเธอ (1999) Tempting Heart

3448847474346866_7db5b088_c2x

ปิดท้ายด้วยหนังโรแมนติก เครียดๆ เรื่องความรักของหนุ่มสาวคู่หนึ่งนะครับ (Takeshi Kaneshiro กับ Gigi Leung) ที่เริ่มรักกันตอนเรียน แต่แล้วก็มีเหตุให้ห่างกันไป จากนั้นหลายปีต่อมา พวกเขาก็โตเป็นผู้ใหญ่และได้กลับมาพบกันอีกครั้ง แล้วความรักมันจะสานต่อไปหรือไม่น้อ

อันนี้ครบเลยครับ ตอนแรกเป็นรักแบบวัยรุ่น ค่อนข้างวูบวาบ ร้อนแรง และไม่ยั่งยืน แล้วพอทั้งคู่เป็นผู้ใหญ่ อะไรๆก็เปลี่ยนแปลง ทั้งความคิดและสิ่งต่างๆ รอบตัวก็เปลี่ยนแปลง อะไรยังเงี้ยครับ ซึ่งหนังโทนค่อนข้างเครียดทีเดียว ยิ่ง 10 นาทีแรกของหนังนี่ผมนึกว่าเป็น กู๋หว่าไจ๋น่ะครับ ดูไปก็เสียวไปว่ามันจะควักมีดมาฟันกันเมื่อไหร่ เล่นมืดทึมตลอดเลยนั่นน่ะ

แล้วหนังก็เปลี่ยนโทนเป็นแนวโรแมนติกครับโรแมนติกแบบวัยรุ่น ประมาณหนีออกไปข้างนอกกันสองคน แต่ก็จัดว่าค่อนข้างเครียดทีเดียวนะครับ ไอ้ช่วงที่ว่าเนี่ย ดูแล้วก็งงๆ ในอารมณ์เหมือนกัน เพราะรักวัยรุ่นทำไมมันดูกดดันจังฟะ แต่ก็แปลกที่อารมณ์หนังมันดันไปกันได้น่ะครับ เหมือนกับความรักของทั้งสองมันเป็นไปท่ามกลางความคลางแคลงใจบางอย่างน่ะครับ อย่างที่บอกมันรักแบบกล้าๆ กลัวๆ น่ะฮะ คือทุ่มลงไป แต่ยังไม่ถึงกับสุดตัวน่ะ ประมาณนั้น

หนังไม่สนุกครับ … มันจะสนุกได้ไงอ้ะ ก็เล่นเครียดทั้งเรื่องอ้ะ คือ ถ้าคิดจะดูหนังโรแมนติกหวานๆ มีอะไรให้ยิ้มนี่ผิดเรื่องแล้วนะครับ เพราะนี่เป็นหนังชีวิต มีสาระและอะไรๆแฝงอยู่ค่อนข้างมากทีเดียว เป็นแนวความรักแบบผู้ใหญ่น่ะ ถ้าอยากดูก็ได้เลยครับ เพราะผมว่าหนังทำได้ดีมากทีเดียว

ผมค่อนข้างชอบนะครับ คือหนังมันเล่าเรื่องราวความรักของชายหญิงคูหนึ่ง ตั้งแต่แรกเจอกัน จนแก่เฒ่าไปเลย ตอนแรกพวกเขารักกัน แล้วก็เลิก จนพอโต มาเจอกันอีก ถ่านไฟเก่าก็คุ แต่ทั้งคู่ก็มีคนอื่นกันแล้วทั้งนั้นน่ะครับ ลักษณะมันเหมือน … Endless Love นึกภาพออกมั้ยครับ รักแบบไม่มีวันจบ แต่ก็ไม่มีวันจะลงตัวเช่นกัน ซึ่งอะไรแบบนี้มันก็มีจริงๆ ซะด้วยซี่

ทำให้ทีนี้ พอดูๆ ไปก็เกิดความอยากติดตามขึ้นมาครับ เพราะคู่นี้ไม่มีความแน่นอนไงครับ ไม่มีทางรู้เลยว่าจะจบลงอย่างไร ทำให้เราอยากรู้ มันไม่เชิงลุ้นให้คู่นี้สมหวังนะครับ มันเป็นในเชิงว่าอยากรู้น่ะ ว่าพวกเขาจะลงเอยกันในรูปไหน ชีวิตจะเป็นอย่างไรต่อไป ซึ่งจุดนี้ผมว่าผู้กำกับ Sylvia Chang ทำออกมาได้ดีครับ ทำให้เรารู้สึกสัมผัสได้ว่าพวกเขามีตัวตนจริงๆ

นักแสดงก็แน่ล่ะครับ ดีทีเดียว พี่ Takeshi Kaneshiro แกถนัดอยู่แล้วครับ หน้าอมทุกข์ไม่มีความสุขแบบชาวบ้านเขาเลย ซึ่งก็เข้ากับอารมณ์หนัง คือถ้านี่ปเนแนวกุ๊กกิ๊กอาจจะแหม่งๆ แต่นี่เป็นแนวหนักๆ น่ะครับ เลยไปกันได้ ส่วน Gigi Leung ก็น่ารักสุดๆ ครับ ตอนเป็นเด็กเธอก็ดูไร้เดียงสาจริงๆ แต่พอเป็นผู้ใหญ่ก็ดูเป็นผู้ใหญ่จริงๆ ครับ ตอนทำงานเป็นไกด์น่ะ เออ ดูโตขึ้นเป็นคนละคน แต่พอเธอได้เจอพระเอกเท่านั้นล่ะ แววตาแบบเด็กๆ กลับมาได้ไงก็ไม่รู้

เนี่ยครับ นักแสดงถึงดีจริงๆ

และบทสรุปของเรื่อง ผมว่ามันเป็นอะไรในแบบที่สมควรอยู่แล้วล่ะครับ ประทับใจนะ แบบลึกๆ น่ะ และมันสมจริง เหมือนเรานั่งดูเรื่องราวชีวิตของชายหญิงคู่หนึ่งจริงๆ ซึ่งหนังที่ทำได้แบบนี้ก็ไม่ค่อยบ่อยหรอกนะครับผม

สรุปว่า หนังเป็นรักแบบหนักๆ แบบชีวิตครับ ไม่ได้กุ๊กกิ๊กน่ารักอะไร แต่ถ้าชอบแนวนี้ ผมว่าเรื่องนี้คุ้มค่าควรดูอย่างมากครับผม

สองดาวครึ่งครับ

Star22

(7/10)

Advertisements