รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Message in a Bottle (1999) เมซเซจ อิน อะ บ็อตเติล ความรักฝากมาไกล หมื่นไมล์ก็ไม่แคร์

dml_

ซึ่งนี่ก็เป็นผลงานกำกับเรื่องต่อมาของ  เจ้าเดียวกับที่เคยทำหนังรักดีๆ อย่าง When a Man Loves a Woman เรื่องนั้นคนชอบกันเยอะครับ ผมยังชอบเลย ส่วนเรื่องนี้นะครับ ก็เป็นแนวโรแมนติกอีกนั่นแหละ สร้างจากหนังสือของ Nicholas Sparks แล้วก็เป็นโรแมนติกแบบชีวิตๆ อีกต่างหาก แต่ดีกรีความซาบซึ้งมันไม่มากเท่าเรื่องก่อนหน้าซักเท่าไหร่

เรื่องราวของเทเรซ่า ออสบอร์น (Robin Wright Penn) หญิงสาวที่เก็บขวดที่ลอยน้ำมาติดฝั่งได้ ภายในได้บรรจุข้อความที่บรรยายถึงความรักเอาไว้ เธอจึงตัดสินใจออกตามหาผู้เขียน อันนำเธอไปพบกับ แกร์เรท เบลค (Kevin Costner) ชายหนุ่มผู้มีความเศร้าอยู่เต็มหัวใจ อืมม์ สองคนเจอกันแล้ว คิดว่าจะเป็นไงต่อล่ะครับ อันนี้คงไม่ต้องเดาล่ะครับ

หนังเรื่องนี้ โรแมนติกแบบอืดๆ ครับ เป็นแบบผู้ใหญ่ ไม่หวือหวา ไม่หวานแหวว เน้นกันที่ความรู้สึกมากกว่า ซึ่งผมเฉยๆ นะ มันดูได้เรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้เร้าอารมณ์อะไรมาก

แต่อย่างน้อยดาราก็ถือว่าเลือกที่มีฝีมือมาล่ะครับ พี่ Costner แกก็เล่นได้ตามเรื่องครับ บทประมาณพระเอกอมทุกข์หน้าบวมๆ ส่วน Wright Penn ก็เช่นกันครับ เธอชอบรับบทหญิงสาวผู้มีความเศร้าหรือต้องไปพัวพันกับเรื่องเศร้าๆ ประจำ (เช่นบทเจนนี่ใน Forrest Gump ไงครับ) การแสดงของพวกเขาผมว่าเข้ากันได้ดีเลยน่ะครับ จังหวะหนังมันก็ราบเรื่อย แต่บรรยากาศริมชายหาดนั้นต้องยอมรับว่าถ่ายออกมาได้สวยนะครัขบ โทนหนังมันแม้จะมีเรื่องหนักๆ บ้าง แต่ด้วยความสวย สบายของภาพชายหาดก็ช่วยให้หนังมันไม่หนักเกินไป อีกทั้งมันยังเสริมอารมณ์เหงาได้ชัดเจนมากๆ ครับ ดูแล้วไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพระเอกของเราถึงเศร้าๆ เหงาๆ ก็จ้องทะเลทั้งวันนี่หว่า

ทะเลนี่ก็แปลกนะครับ มันสงบของมันอยู่อย่างนั้น มีคลื่นสาดของมันอย่างนั้นแหละ เป็นประจำตั้งแต่มหาสมุทรกำเนิดมาแล้ว แต่คนบางคนไปจ้องมันแล้วเกิดความรู้สึกต่างกัน บางคนเซ็งชีวิตเลยเดินไปจ้อง ปรากฏว่ามันสร้างพลังให้เขาได้ครับ ในขณะที่บางคนเซ็งชีวิตเหมือนกัน แต่พอไปจ้องดันอยากโดดลงไปซะนี่

ทะเลก็เป็นของมันครับ มันต่างตรงใจของคนที่มองมากกว่า

ส่วนในเรื่อง ผมยอมรับอย่างหนึ่งว่าหนังทำโทนให้มันเหงาได้ดีครับ ทะเลดูเวิ้งว้างมากๆ ถ้าใครใจเหงาไปยืนจ้องก็อดไม่ได้ที่จะหนาวใจล่ะครับ เลือกสถานที่และถ่ายภาพออกมาได้ดีจริงๆ จุดนี้แหละที่ถือว่าเด่นมากสำหรับหนังเรื่องนี้

เนี่ยครับ บรรยากาศออกมาดี แต่เนื้อเรื่องอาจราบเรื่อยนิ่งไปบ้าง ดูท่าว่าเจตนาของผู้กำกับของอยากให้เราได้สัมผัสลึกซึ้งไปถึงอารมณ์ตัวละครล่ะมั้งครับ แต่ผมไม่ค่อยติดใจอะไรมากเท่าไหร่ โดยรวมๆ หนังมันก็โอเคครับ แต่ไม่ได้ตรึงใจอะไรนัก

แต่ช่วงนี้ผมก็เหงาๆ ใจครับ ดูๆ ไปก็อดเหงาตามพระเอกไม่ได้ เฮ่อ ดังนั้นปีใหม่นี้ ใครเหงาใจขอให้หายเหงาครับ อย่างน้อยก็ขอให้มีเพื่อนไว้คอยสนุกสนานก็แล้วกัน

สองดาวครับ

Star21

(6/10)

Advertisements