รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

The MatchMaker (1997) คู่สมไม่ต้องสร้าง

6304798520.01.LZZZZZZZ

ผมเชื่อว่าแต่ละคนมีวิธีการดูหนังโรแมนติกต่างกันไปนะครับ บางรายก็อาจจะใช้เลาทั้งวันเอาหนังรักๆ มาดูต่อๆ กัน กะจะให้น้ำตาลในเลือดมันทะลักกันไปเลยก็มี แต่สำหรับผมนะครับ มักจะดูหนังรักซักเรื่องนึงแล้วก็เว้นไปดูหนังแนวอื่นซัก 2 – 3 เรื่อง ก่อนจะเอาหนังรักมาดูอีก เพราะผมเชื่อว่าถ้าหนังโรแมนติกเรื่องนั้นๆ มันแจ๋วจริงล่ะก็ มันก็ไม่จำเป็นจะต้อง Build อารมณือะไรมากเลยครับ หนังจะต้องสามารถทำให้คนดูรู้สึกหวานแหววตามไปได้เองน่ะ

สำหรับ เรื่องนี้นะครับ เคยได้เข้าฉายในโรงบ้านเราด้วยนะครับ (อย่างเงียบเชียบแบบโคตรๆ) เพราะดาราไม่ดังนี่ครับ แล้วหนังยังเป็นสไตล์อังกฤษด้วย ยิ่งขายยากกันไปใหญ่เลยในตลาดบ้านเาน่ะ ผมหามาดูได้นี่ก็บุญแล้วล่ะครับ

หนังเป็นเรื่องของมาร์ซี่ (Janeane Garofalo) เป็นผู้ช่วยของวุฒิสมาชิกที่กำลังลงสมัครรับเลือกตั้ง แล้วเธอก็มีภารกิจจะต้องเดินทางมายังเมืองๆ หนึ่งในไอร์แลนด์ ซึ่งก้พอดีครับ ไอ้เมืองที่ว่าก็กำลังมีงาน “เทศกาลจับคู่” ด้วย พอเธอก้าวเข้าในเมืองเท่านั้นล่ะครับ ก็มีหนุ่มชื่อ ฌอน (David O’Hara) หมายปองเธอทันที แล้วมิหนำซ้ำยังมีพ่อสื่อประจำเมืองอย่างเดอมอท (Milo O’Shea) มาช่วยอุ้มสมให้อีก ในตอนแรกเธอก็ไม่สนหรอกครับ เพราะมาทำงานอ้ะ แต่แล้วไปๆ มาๆ หัวใจของเธอก็เริ่มอ่อนลงจนได้ แล้วจะเป็นไงต่อ ต้องดูครับ

อืมม์ กี่รอบแล้วล่ะครับเนี่ย ตกลงว่าหนังรักสไตล์อังกฤษนี่มันจะดีทุกเรื่องเลยรึไงฟะ ไอ้พวก Notting Hill ก็ดี Four Wedding And A Fenural ล้วนแต่ลงตัวทั้งสิ้น จะเอาฮาเอาหวานเอาอบอุ่นก็ได้ครบหมด และเรื่องที่ผมว่าอยู่นี่ก็เช่นกันครับ

สิ่ง หนึ่งทีคาดหวังจากหนังโรแมนติกแบบอังกฤษนั้น ก็คือ ความอบอุ่นครับ บรรยากาศชนบทที่เงียบสงบ ชาวเมืองมีมนุษยสัมพันธ์ ไอ้พวกนี้ต้องยกนิ้วให้เขาเลยครับ ถ่ายทอดออกมาได้ถึงจริงๆ

463478

อีกอย่าง เท่าที่สังเกตมานั้น ดาราบ้านเขาจะไม่ขายหน้าตานะครับ เออ เขาขายฝีมือกันมากกว่า ทั้ง Garofalo และ O’Hara เป็นคู่ที่เข้ากันมาก ฉากที่ฌอนแอบหอมแก้มมาร์ซี่รงหน้าผานั่นทำออกมาได้น่ารักจริงๆ ครับ ผมว่าตัว Garofalo เธอไม่ใช่คนสวยอะไรนะครับ จากการดูหนังมาหลายเรื่องเนี่ย หน้าตากลมๆ พิกล แต่มาเรื่องนี้ เออ ดูดีขึ้นว่ะเฮ้ย เออ แปลกดีครับ ดูไฉไลมากๆ คือหน้าเธอก็ยังกลมเหมือนเดิมน่ะครับ แต่ดูดีอ้ะ มีเสน่ห์เฉยเลย ตอนยิ้มนี่สดใสเอามากๆ ครับ อย่างนี้ไม่ชมไม่ได้ล่ะฮะ

ดาราอีกราย ที่ทำเอาผมตายคาจอก็หนีไม่พ้นลุง Milo O’Shea ในบทพ่อสื่อเดอมอทครับ เจ๋งสุดยอด ทุกฉากที่ออกมาน่ารักด้วย อบอุ่นด้วย เกินร้อยกันไปเลยล่ะ เขาเป็นพ่อสื่อประเภทมั่นใจในตัวเองครับ เชื่อว่าพอจับคู่แล้วก็ชัวร์ล่ะว่าคู่นี้เหมาะแน่ ตรงนี้เลยทำให้เขาลุ้นคู่ของพระนางในเรื่องค่อนข้างมาก (แต่ก็ยอมรับว่าเขามองไม่พลาดจริงๆ ฮะ ดูๆ ไปแล้วคู่นี้เหมาะกันจริงๆ) นี่ถ้าผมทำได้คงยกออสการ์สาขาดาราประกอบชายยอดเยี่ยมให้ไปเลยล่ะ ยิ่งไอ้ช่วงท้ายจะมีตอนที่ลุงแกค่อยๆ เดินมานั่งลงตรงเก้าอี้ประจำ แล้วก็นั่งมองภาพถ่ายคู่ของเหล่าหนุ่มสาวที่เขาสามารถสื่อรักจนทั้งคู่ตก ร่องปล่องชิ้นกันนั่นน่ะ มันช่าง โว้ยยยยย น้ำตาจะแตกเอาครับ แล้วตอนท้ายอีกดอกนึง ฉากที่ว่าเนี่ยก็เล่นเอาผมน้ำตาซึมไปอีกรอบครับ โธ่ ลุง จะเล่นดีไปไหนครับ ผมไม่รู้จะชมลุงเป็นภาษาอะไรแล้วนะเนี่ย

ฝีมือการกำกับของ Mark Joffe ถือว่าทำได้ดีครับ แล้วยังมีนักแสดงเยี่ยมๆ ดนตรีเจ๋งๆ ของ John Altman หนังเลยออกมาอบอุ่นและน่ารักแบบสุดๆ ครับ เยี่ยมมากๆ ก้ไม่รู้จะติตรงไหนดีล่ะครับ ถ้าอยากดูหนังรักดีๆ ซักเรื่องนี่ก็เป็นอีกอันที่ไม่อยากให้พลาดครับ มันมีอะไรน่ารักๆ เกี่ยวกับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ให้เราได้ยิ้มกันในหลายๆ ฉาก ไอ้พวกฉากงอนง้อหรือออกอารมณ์หึงก็ทำออกมาเจ๋งอ้ะฮะ ไม่หนักเกินไป แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าในชีวิตจริงพอเจอลมหึงแบบนั้นบ้างเราก็คงทำตัวไม่ ถูกเหมือนกันแหละน่า

ไม่ควรพลาดครับ

สองดาวครึ่งโดยประมาณไปเลย

Star22

(7/10)

โฆษณา