รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

To Sir, with Love (1967) แด่คุณครู ด้วยดวงใจ

B00003L9C1.01.LZZZZZZZ

และนี่คือหนังเกี่ยวกับครูและลูกศิษย์เรื่องเกาแก่คลาสสิคเลยนะครับ ตัวหนังเองก็ทำได้ดีจนควรค่าแก่การเอามาแนะนำ เรื่องราวก็นั่นแหละ ครูดีๆ คนนึงต้องมาเจอกับกองทัพนักเรียนจอมหาเรื่อง ครูของเราก็ต้องเอาชนะใจพวกเขา โดยครั้งนี้ ผู้มาแสดงเป็นครูก็คือ Sidney Poitier นักแสดงคุณภาพอีกคน ในบท มาร์ค แท็คเคอรี่ ครูผิวดำที่ต้องมาหางานทำในอังกฤษ และที่นั่นเอง ที่เรื่องราวทั้งหลายเกิดขึ้น เขาต้องรับมือเด็กแสบๆ และพยายามชักนำเขาไปสู่เส้นทางที่ถูกต้อง

หนังทำได้เรียบง่ายครับ แต่ออกมาดี ผมว่าดีกว่า Dangerous Minds ด้วยล่ะครับ หนังอาจดูอืดๆ นะ แต่ผมว่าไม่ผิดหวังครับ ทำออกมาได้ถึงจริงๆ และ Poitier ก็ได้ฝากฝีมือชั้นครูขนานแท้ไว้ในเรื่องนี้อีกด้วย เขาแสดงได้มีมิติมากครับ เพราะคุณครูแท็คเคอรี่เองก็ไม่ได้เป็นคนดี ไม่ได้เป็นพระเอกจ๋าประเภทลูกศิษย์ทำอะไรมาก็ไม่โกรธ จริงๆ เขามีโกรธมีไม่พอใจเหมือนคนธรรมดาน่ะแหละ แต่เขาคุมตัวเองได้ครับ มันก็เป็นอะไรง่ายๆ นะ จริงๆ ทุกคนทุกสาขาอาชีพมันก็มีอุปสรรคขวากหนามกันทั้งนั้นแหละครับ จะมากน้อยก็ต่างกันไป แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเราจะถอยหรือเปล่า ทว่าคนที่ไม่ถอยนี่ไม่ได้แปลว่าเขาไร้โทสะนะครับ ความโกรธเขาก็มีน่ะแหละ แต่เขาเลือกที่จะไม่ให้อารมณ์มันมาเป็นนายเรา ซึ่งเรื่องแบบนี้ปรับได้กับทุกอาชีพครับ ไม่ใช่แต่เฉพาะครูหรอกนะฮะ

แต่ต้องย อมรับอย่างนึง นี่เป็นหนังเก่าครับ ปี 1967 จะ 40 ปีแล้วเนี่ย มันก็ต้องมีบ้างที่จังหวะมันจะเนิ่บเกินไป ไม่ทันใจวัยด่วนซักเท่าไหร่ ก็ขอให้ทนหน่อยน่ะครับ หรือใครไม่ชอบหนังแนวชีวิตจะไม่ดูก็ได้ไม่ว่ากัน แต่ถ้าหากชอบนะครับ ผมแนะนำเรื่องนี้เลย เพราะนักแสดงดี อะไรต่างๆ ก็นับว่าลงตัวพอประมาณ แง่คิดง่ายๆ ก็มีอยู่มากมายครับ อย่างเรื่องการคุมโทสะอย่างที่บอกไป หรือเรื่องการต้องยอมรับกับอารมณ์ที่รุนแรงปานพายุทอร์นาโดของวัยรุ่น (เด็กๆ นักเรียนในเรื่องมันก็วัยรุ่นทั้งนั้นล่ะครับ) เราต้องพยายามเข้าใจเขา และใจเย็นให้มาก เพราะส่วนมากวัยรุ่นมักจะคิดว่าผู้ใหญ่ไม่เข้าใจไว้ก่อนล่ะครับ (ผมก็เป็นมาก่อนและยังเป็นอยู่ ไอ้วัยรุ่นน่ะ แม้มันจะกระเดียดมาตอนปลายก็เถอะ) เราก็ต้องใจเย็นและพยายามทำให้เขารับรู้ว่าเราก็เป็นพวกเดียวกับเขา เพราะถ้าเราแสดงท่าว่าตรงกันข้ามกับเขา เขาก็จะมองคุณตรงข้ามตลอดเลยนะครับ ต่อให้คุณเป็นพ่อหรือแม่ก็ตาม ดังนั้นหากเราอยากสอนเขาก็ต้องมีศิลปะด้วย และการสอนด้วยอารมณ์นี่ไม่จำเป็นอย่าเลยนะครับ มันไม่ค่อยได้เรื่องหรอก แต่ไอ้มีเรื่องน่ะ คงจะมีแน่ๆ ขืนทำล่ะก็

และในเรื่องคุณครูแท็คเคอรี่ ทำหน้าทีไ่ด้ดีมากครับ ในฐานะครูคนหนึ่ง ไม่ถึงกับสุดยอด แต่ก็ดีมากแล้วล่ะ

ครับ หนังดีน่ะ จังหวะต่างๆ ทำได้ลงตัวสำหรับหนังชีวิตแบบที่มีครูเป็นตัวเอก แต่ต้องเข้าใจนะครับว่าหนังมันเก่าน่ะ มันเลยไม่ได้เร้าอารมณ์ขนาดจะเรียกน้ำตาได้ ทว่ามันก็ซึ้งไม่ใช่น้อยครับ ตอนจบก็อดปลิ้มแทนครูแท็คเคอรี่ไม่ได้จริงๆ รวมไปถึงบทเพลง To Sir, with Love ที่ดีทั้งความหมายและจังหวะที่หนังนำมาใช้ ผลออกมาก็คือ ประทับใจครับ

ถ้า ชอบหนังชีวิตแนวนี้ หรือหนังแนวครูๆ น่ะนะครับ เรื่องนี้ผมแนะนำเลยจริงๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผมอยากให้คนที่มีอาชีพเป็นครูได้ดูครับ ท่านอาจจะได้แง่มุมอันเป็นประโยชน์ต่ออาชีพท่านอย่างมากทีเดียว

สามดาวครับ

Star31(8/10)

Untitled03565