รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Bridget Jones’s Diary (2001) บันทึกรักพลิกล็อก

B00003CXT7.01.LZZZZZZZ

เรื่องของ บริดเจท โจนส์ (Renée Zellweger) สาวที่ทำท่าว่าจะหมดหวังเรื่องความรักเอาแน่ๆ แล้ว แต่จู่ๆ เธอก็ได้เจอกับ แดเนี่ยล คลีฟเวอร์ (Hugh Grant) เจ้านายเจ้าเสน่ห์ของเธอ กับ มาร์ค ดาร์ซี่ (Colin Firth) หนุ่มนิ่งๆ ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา ออกจะเฉิ่มๆ ซะหน่อยด้วย แล้วเธอจะเธอจะเลือกใครกันหนอ

ครับ จากนิยายขายดีของ Helen Fielding ซึ่งเธอก็ร่วมกับพี่ Richard Curtis เจ้าเก่า ในการดัดแปลงเป็นหนัง ซึ่งผลที่ออกมาก็น่าพอใจล่ะครับ อารมณ์หนังทำได้ลื่น ทุกส่วนดูสะอาดสะอาด แม้จะมีการเล่นมุขออกจะใต้สะดืออยู่บ้างก็ยังออกมาดูไม่อุจาด (สมเป็นหนังอังกฤษ เหลือเกินให้ตายเถอะ) การแสดงนี่ต้องชมทุกทั่วตัวคนครับ Zellweger ก็ดูกะปุ้กลุกน่ารักดี Firth ก็ขรึมๆ นิ่งๆ แต่ที่พลิกความคาดหมายของผมแบบสุดๆ ก็คือพี่ Hugh นี่แหละ โอ้ คิดดูสิคัรบ เรื่องก่อนๆ พี่แกเล่นเป็นชายหนุ่มน่ารักนิสัยดี น่าคบหา ใสซื่อเป็นที่สุด แต่มาเรื่องนี้พี่ท่านออกลีลาเจ้าชู้ ชนิดที่ถีบแววตาซื่อๆ จากเรื่องก่อนหายไปไหนก็ไม่รู้ โอ้ อันนี้นับถือเลยครับ ยอดมากๆๆๆๆๆ (ขอคารวะครับ)

นี่ถือเป็นหนังที่พูดถึงแง่มุมของผู้หญิงขี้อายได้ อย่างเข้าท่ามากครับ จริงๆ มันก็เป็นอะไรที่น่ารู้นะ อีกอย่างโดยส่วนตัวแล้วผมชอบผู้หญิงสไตล์นี้ (ในบางส่วนนะครับ) เช่นความกะเปิบกะป๊าบ หรือท่าทางตอนอายแล้วทำอะไรแปลกๆ ขำๆ ให้เราเห็น แล้วจากนั้นก็มาแสดงอาการแก้เขินโดยอาจจะโผเข้ามาอาละวาดเราเล็กๆ อย่าง “ขำเหรอ นี่แน่ะ” ไรเงี้ย(และส่วนมากนี่แหละคือจุดละลายใจชายอย่างผมได้อย่างชะงัดนัก)

ผู้ชาย บางคนอาจชอบผู้หญิงบางแบบ แต่ผู้หญิงทุกแบบล้วนมีความน่ารักแทรกอยู่ทั้งนั้นครับ มากน้อยต่างกันไป และคนที่มองเธอก็ย่อมเห็นต่างกันไปด้วย บางคนไม่เห็นความน่ารักเลย แต่เชื่อเถอะครับ ลองว่าเป็นสตรีแล้วมันต้องมีบางสิ่งบางอย่างที่สามารถเดินมาสะกิดใจน้อยๆ ของชายหนุ่มอย่างพวกเราได้ ขึ้นอยู่กับเราจะมองเห็นหรือไม่เท่านั้นเอง

แต่ อย่าลืมครับ ผู้หญิงไม่ได้มีไว้รักอย่างเดียว พวกเธอต้องการความเข้าใจด้วย เวลาจะมอบอะไรก็ให้ให้มันครบๆ ทั้งสองอย่างก็แล้วกันครับ บางทีสังเกตมั้ยฮะ เราให้อะไรไปตั้งเยอะด้วยความรักที่เรามี ให้เข้าไปคิดว่าเธอน่าจะชอบ แล้วเธอดันไม่ชอบอย่างที่คิด แล้วเราก็มานั่งสงสัยว่าทำไม (อันนี้เป็นบ่อย) ก็เพราะเรารักเธอจริง แต่ถ้าถามว่าเข้าใจมั้ย ก็คงเป็นอีกเรื่องนึง

มัน ก็น่าคิด … ผมชอบไปบ่นกับเพื่อนๆ นะ ว่าสตรีเข้าใจยากนักหนา ไอ้พวกเพื่อนผมก็เห็นด้วย (ไอ้หมาดำกับไอ้เก๋าเจสองตัวนี่เห็นด้วยอย่างยิ่ง) และในบางครั้งผมก็มานั่งคิดว่าตกลงไอ้ที่เรายังไม่เข้าใจเธอนั้นเพราะเธอ เข้าใจยาก หรือเราไม่พร้อมจะเข้าใจกันแน่ ประมาณว่าขี้เกียจเข้าใจน่ะครับ เลยเอาไว้ก่อน แล้วไปๆ มาๆ ที่เราเอาไว้ก่อนนี่แหละที่ดันกลายมาเป็นปัญหาเรื้อรัง เฮ่อ ความรักน่ะพอไหว แต่ความเข้าใจนี่มันไม่หมูเลยจริงๆ ว่ามั้ยครับ

… นี่ผมไปไหนแล้วเนี่ย

กลับ มาเรื่องหนังนะครับ ก็เป็นอีกเรื่องที่ไม่ควรพลาดครับ ทำออกมาได้น่ารักดี แต่จะติดก็ตรงที่นี่เป็นหนังตะวันตกน่ะครับ ซึ่งทางโน้นยังไง๊ ยังไง ก็ยังไม่สามารถทำหนังที่เร้าอารมณ์สไตล์ Il Mare หรือ My Sassy Girl ได้ซักที จริงๆแล้วเรื่องนี้มีหลายฉากครับ ที่ถ้าดันซักหน่อย รับประกันว่าน้ำตาไหลพรากๆๆ แน่นอน แต่เสียดายที่ยังไม่ถึงขั้นนั้น แค่เกือบๆ น่ะครับ แต่เท่านี้ ก็ต้องนับว่าดีสำหรับหนังโรแมนติกสไตล์อังกฤษแล้วล่ะครับ

สองดาวครึ่งกว่าๆ บวกๆ ครับ

Star22(7/10)